⚠️ OpenAI-ს მთავარი მეცნიერის, იაკუბ პაჩოკის ხედვა სრულად ავტომატიზებულ AI მკვლევარზე, თეორიაში უნაკლოდ ჟღერს. ტექნოლოგიური გიგანტები დამოუკიდებელ სისტემებს გვპირდებიან. მაგრამ პროდაქშენში, სადაც აგენტებმა ერთმანეთთან უნდა ითანამშრომლონ, მთავარი პრობლემა სულ სხვა დეტალში იმალება. OpenAI და სხვები რთულ ლოგიკაზე ფოკუსირდებიან, რეალურად კი ყველაზე ჭკვიანი მოდელებიც ელემენტარულ კომუნიკაციაში მარცხდებიან. როცა Claude-ის ბაზაზე აწყობილი აგენტი სცენარს შლის და დავალებას Grok Imagine Video-ს გადასცემს, მთავარი აზრი შენარჩუნებულია, მაგრამ ვიზუალური დეტალები ინგრევა. პირველ კადრში პერსონაჟს სათვალე უკეთია, მომდევნო გენერაციაში კი Grok-ს ეს დეტალი სრულად უქრება. სისტემა ვერ ინარჩუნებს უწყვეტობას ორ განსხვავებულ აგენტს შორის. ყოველდღიურ მუშაობაში ვხედავ, რომ მთავარი დაბრკოლება ინფორმაციის დანაკარგია. ერთი მოდელი მეორეს მნიშვნელოვან კონტექსტს გზაში უბრალოდ უყრის. 🛠 ყველას ჰგონია, რომ შემდეგი დიდი ნახტომი ხელოვნური ინტელექტის აზროვნების უნარშია. სინამდვილეში, სანამ სისტემას ელემენტარული მეხსიერების შენარჩუნება უჭირს, „დამოუკიდებელი" აგენტები მხოლოდ მარკეტინგული ტერმინია. ხელოვნური ინტელექტის სრულ ავტომატიზაციაზე საუბარი ილუზიაა, სანამ ერთი აგენტი მეორეს უბრალო ინსტრუქციას დამახინჯების გარეშე ვერ გადასცემს. 👁 — Andrew Altair