Take-No-Prisoners Professor Will Fail Any Student — ინსაითი

ხელოვნური ინტელექტის ფართო გავრცელებამ საგანმანათლებლო სფეროში არაერთი პროფესორი რთული არჩევანის წინაშე დააყენა. ჩატბოტების გამოყენება სტუდენტებს საშუალებას აძლევს მარტივად დაწერონ ესეები, გადაჭრან მათემატიკური ამოცანები და მოამზადონ პასუხები რთული კითხვებისთვის. ბევრი პედაგოგის აზრით, ეს პროცესი ხელს უშლის აზროვნებისა და რეალური განათლების მიღების პროცესს.

შექმნილი ვითარების გამო, ზოგიერთი ლექტორი საგანმანათლებლო პროცესში რადიკალურ ზომებს მიმართავს. The New Yorker-ის მიერ გამოქვეყნებულ სტატიაში პროფესორები აზიარებენ თავიანთ გამოცდილებას. ერთ-ერთი მათგანი, Grambling State University-ის თეატრის პროფესორი, ნილ ჰებერტი, სტუდენტებს მკაცრად აფრთხილებს, რომ დავალებების მომზადებისას ChatGPT-ის გამოყენება კატეგორიულად აკრძალულია.

ჰებერტი აცხადებს, რომ მას დაუყოვნებლივ შეუძლია იმის დადგენა, გამოიყენა თუ არა სტუდენტმა ხელოვნური ინტელექტი ესეს წერისას. წესის დარღვევის შემთხვევაში, სტუდენტს დავალებაში ნულოვანი შეფასება ეწერება. გარდა ამისა, პროფესორი მზად არის დაიწყოს ოფიციალური სააპელაციო პროცედურა უნივერსიტეტის ადმინისტრაციასთან, რათა სტუდენტმა მთლიანი სასწავლო კურსი ჩააგდოს, რაც აკადემიური თაღლითობის სერიოზულ სასჯელს წარმოადგენს.

განსაკუთრებული გაფრთხილება პროფესორმა თეატრის მიმართულების სტუდენტებისთვის მოამზადა. მისი თქმით, მას ერთნაირად უხდიან ხელფასს სტუდენტის ჩაჭრისა და გადაყვანის შემთხვევაშიც. თუმცა, ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებით სტუდენტები ადასტურებენ საკუთარ სიზარმაცეს და ხელოვნების ნაცვლად კოლაბორაციას მობილურ აპლიკაციას ანდობენ, რაც მიუღებელია შემოქმედებით სფეროში.

ჰებერტი აღნიშნავს, რომ აკადემიური თაღლითობის მასშტაბები იმდენად გაიზარდა, რომ მას მოუწია პლაგიატის დეტექტივად გადაქცევა. პროფესორი წუხს, რომ ნდობაზე დაფუძნებული თანამშრომლობის ნაცვლად, ახლა გამუდმებით სტუდენტების ნაწერების შემოწმება უწევს. მას სურდა ყოფილიყო ისეთივე კოლაბორატორი პროფესორი, როგორებიც თავად ჰყავდა სტუდენტობის წლებში.

აკადემიური კრიზისი განსაკუთრებით თვალსაჩინო გახდა, როდესაც პროფესორმა სტუდენტების ნაწერები წაიკითხა აგვისტო უილსონის პულიცერის პრემიის მფლობელ პიესაზე „Fences“. 40 სტუდენტიდან უმეტესობამ მსგავსი სიტყვები, ფრაზები და კონცეფციები გამოიყენა. ნაწერები შესრულებული იყო ChatGPT-ის სტილში, რომელსაც ჰებერტი სიტყვებით შესრულებულ ლიფტის მუსიკას ადარებს.

იმისათვის, რომ სტუდენტებმა ხელოვნური ინტელექტი ვეღარ გამოიყენონ, პროფესორმა შეცვალა სწავლების სტრატეგია. ახლა იგი დავალებებისთვის ირჩევს ნაკლებად ცნობილ და იშვიათ პიესებს, რომელთა შესახებ ინფორმაციაც ინტერნეტში თითქმის არ მოიპოვება. თუ სტუდენტები მაინც გამოიყენებენ ჩატბოტს, სისტემა იწყებს პერსონაჟებისა და სიუჟეტის გამოგონებას, რის გამოც ტყუილი მარტივად ვლინდება.

სხვა საგანმანათლებლო დაწესებულებებში კი განსხვავებულ მეთოდებს მიმართავენ. University of Toronto Scarborough-ის სოციოლოგიის პროფესორი, დანიელ სილვერი, მიიჩნევს, რომ ახალი ტექნოლოგიები სასწავლო პროცესის გადააზრებას მოითხოვს. იგი სტუდენტებს აძლევს ხელოვნური ინტელექტის შემოქმედებითად გამოყენების საშუალებას, რათა მათ ისწავლონ ახალ რეალობაში მუშაობა.

სილვერმა შექმნა სპეციალური დავალებები, სადაც სტუდენტები მუშაობენ ხელოვნური ინტელექტის აგენტებთან. მაგალითად, ისინი ახდენენ ცნობილი მოაზროვნის, ადამ სმიტის, იმიტირებას და აანალიზებენ მის იდეებს კრიტიკულ ჭრილში. თუმცა, თუ სტუდენტი ტექნოლოგიას საკუთარი აზროვნების ჩასანაცვლებლად იყენებს, სილვერი მას პირადად ხვდება, რათა აუხსნას დამოუკიდებელი მუშაობის მნიშვნელობა.

ასეთ შემთხვევებში სილვერი სტუდენტს ნულს უწერს, თუმცა აძლევს შანსს, რომ დავალება თავიდან დაწეროს საკუთარი ძალებით. პროფესორის თქმით, ხელოვნურმა ინტელექტმა მას ბევრი ემოციური სირთულე შეუქმნა, თუმცა ორივე მხარე თანდათან სწავლობს ახალ რეალობაში თანაარსებობას. იგი დარწმუნებულია, რომ საგანმანათლებლო სისტემა ამ გამოწვევიდან გაძლიერებული და უფრო მოქნილი გამოვა.

მიუხედავად ამისა, ჰებერტი მომავალს სკეპტიკურად უყურებს და შიშობს, რომ ტექნოლოგიური პროგრესი დააზიანებს თეატრალურ ხელოვნებას. თუ მომავალი თაობა ვერ შეძლებს პიესების წაკითხვასა და დამოუკიდებელ აზროვნებას, სცენაზე მხოლოდ უსულო და ხელოვნური წარმოდგენები დარჩება. ეს კი შემოქმედებითი კოლაბორაციის იდეას სრულად გაანადგურებს, ხელოვნებას პირვანდელ სახეს დაუკარგავს და სტუდენტებს პროფესიულ ზრდაში შეაფერხებს.