Insights

🏢 დარტმუთის კოლეჯის პროფესორი: სტუდენტები AI-ს გამოყენების გამო სასოწარკვეთილებაში არიან

ხელოვნური ინტელექტის სწრაფი ინტეგრაცია საგანმანათლებლო სისტემაში სტუდენტებისთვის სერიოზულ ფსიქოლოგიურ პრობლემად იქცა. საზოგადოებაში გავრცელებული აზრის საპირისპიროდ, რომ ახალგაზრდები სიხარულით იყენებენ ჩატბოტებს აკადემიური დავალებების შესასრულებლად, რეალური სურათი ბევრად უფრო დრამატულია და ბევრს იმედგაცრუებას ჰგვრის. 2026 წლის ივნისში დარტმუთის კოლეჯის წერის პროფესორმა, ჯეფ შარლეტმა განაცხადა, რომ სტუდენტები AI-ს დანერგვით გამოწვეულ სასოწარკვეთილებასა და უიმედობას განიცდიან. მისი თქმით, ახალგაზრდები აღმოჩნდნენ თავისებურ რბოლაში, სადაც იძულებულნი არიან გამოიყენონ ტექნოლოგია, რათა თანაკურსელებს არ ჩამორჩნენ. სტუდენტები განიცდიან მუდმივ ზეწოლას როგორც თანატოლების, ისე ლექტორების მხრიდან, რაც სწავლის ხარისხს აქვეითებს. ჯეფ შარლეტმა აღნიშნა: „ბევრი ამბობს, რომ სძულს ხელოვნური ინტელექტი და არ სურს მისი გამოყენება, თუმცა გრძნობენ, რომ არჩევანი მხოლოდ დავალების AI-ით ჩაბარებასა და ჩაჭრას შორის აქვთ. ისინი ფიქრობენ, რომ ამ პროცესს თავს ვერსად დააღწევენ, რაც მათ ძალიან არ მოსწონთ.“ პროფესორმა სტუდენტების ანონიმური აზრების შეგროვების შემდეგ საგანგაშო სურათი მიიღო. პროფესორმა საკუთარ სტუდენტებს სთხოვა, ანონიმურად გაეზიარებინათ თავიანთი ფიქრები ტექნოლოგიის შესახებ. გამოკითხული სტუდენტების 0%-მა აღწერა ხელოვნური ინტელექტი, როგორც განათლების ხარისხის გასაუმჯობესებელი საშუალება. სტუდენტები საუბრობდნენ იმაზე, რომ AI-ს გამოყენება მათზე ნარკოტიკული ნივთიერების მსგავსად მოქმედებს და მძიმე დამოკიდებულებას იწვევს, რის გამოც დამოუკიდებლად მუშაობა უჭირთ. შარლეტმა სტუდენტების რეაქციები ასე აღწერა: „ვისურვებდი მეთქვა, რომ სტუდენტების პასუხებში პროტესტი და დაუმორჩილებლობა იგრძნობოდა. ამის ნაცვლად, ზოგიერთი მათგანი ნარკოტიკულ ნივთიერებებზე დამოკიდებული ადამიანების აღიარებებს ჰგავდა.“ 1 სტუდენტი წერდა, რომ ჩატბოტის გამოყენებამ ისე ჩაითრია, რომ ბოლოს ყველა დავალებას ის უწერდა, სანამ ფაქტზე არ წაასწრეს და სირცხვილი არ იწვნია. სხვა მოსწავლეები გამოხატავდნენ მრისხანებას იმის გამო, რომ ხელოვნური ინტელექტი ანადგურებს მათ განათლებას და ზიანს აყენებს ფსიქიკურ ჯანმრთელობას. ისინი, ვინც ეთიკური მიზეზების გამო უარს აცხადებენ ჩატბოტების გამოყენებაზე, თავს სრულიად მიტოვებულად და გარიყულად გრძნობენ საუნივერსიტეტო საზოგადოების მხრიდან, რაც აძლიერებს მათ სასოწარკვეთას და ზრდის ფსიქოლოგიურ სტრესს. ზეწოლა სტუდენტებზე ყველა მხრიდან ხორციელდება. ზოგიერთი ლექტორი პირდაპირ ავალდებულებს ახალგაზრდებს მუშაობისას ჩატბოტების გამოყენებას, ხოლო უნივერსიტეტის ადმინისტრაცია ამას ხელს უწყობს. მაგალითად, დარტმუთის კოლეჯის პრეზიდენტმა გააფორმა ხელშეკრულება კომპანია Anthropic-თან, რომელმაც მანამდე კოლეჯის 133 ლექტორის წიგნები ნებართვის გარეშე გამოიყენა მოდელების დასატრენინგებლად, რაც აკადემიურ ეთიკას ეწინააღმდეგება. მსგავს ხელშეკრულებებს სხვა უმაღლესი სასწავლებლებიც აფორმებენ, რათა სტუდენტებს წვდომა მისცენ უახლეს მოდელებთან. 2022 წლის ნოემბერში ChatGPT-ის გამოჩენის შემდეგ, უნივერსიტეტები სულ უფრო აქტიურად თანამშრომლობენ ტექნოლოგიურ კომპანიებთან. თუმცა, ეს ნაბიჯი ზრდის სტუდენტების გაუცხოებას სწავლის პროცესისგან, რაც აკადემიურ გარემოს აზიანებს. სტუდენტები მიუთითებენ მორალურ წინააღმდეგობაზე, როდესაც კოლეჯი ერთდროულად მოუწოდებს მათ არ ითაღლითონ, თუმცა მაქსიმალურად უადვილებს ყალბი დავალებების მომზადებას. ეს ვითარება ჰგავს ნავთობკომპანიების მიერ ნახშირბადის კვალის ტერმინის დამკვიდრებას, რითაც ეკოლოგიური პასუხისმგებლობა კომპანიებიდან სრულად გადავიდა მომხმარებლებზე, რაც უსამართლო მიდგომაა. ახალი ტექნოლოგიების შემოღებამ უნივერსიტეტებში ურთიერთნდობა შეარყია. სტუდენტები ზიზღით საუბრობენ მეგობრებზე, რომლებიც ყველა დავალებას ჩატბოტს უწერენ, მაშინ როცა საკუთარ ქმედებებს ამართლებენ და აცხადებენ, რომ ხელოვნურ ინტელექტს მხოლოდ მასალების შესაჯამებლად ან კვლევის საწყის ეტაპზე ინფორმაციის მოსაძიებლად იყენებენ, რათა სხვების თვალში უკეთესად გამოჩნდნენ. საბოლოო ჯამში, უნივერსიტეტების ადმინისტრაცია და ტექნოლოგიური კომპანიები ტრაბახობენ ინოვაციების დანერგვით, ხოლო სტუდენტები უნებლიე საცდელ სუბიექტებად იქცნენ. ისინი სრულიად მარტო დარჩნენ იმ კოგნიტურ საფრთხეებთან, რომლებიც ხელოვნური ინტელექტის გაუაზრებელ გამოყენებას ახლავს, რაც სერიოზულად აზიანებს მათ დამოუკიდებელ აზროვნებას და სტუდენტებს სოციალური გარანტიებისა და აკადემიური მომავლის გარეშე ტოვებს.