⚠️ Meta-ს ახალი AI რეკლამა დევიდ ბოუის სიმღერით: კრიტიკოსები მარკეტინგ

კომპანია Meta-მ Instagram-ის ოფიციალურ გვერდზე ახალი სარეკლამო ვიდეორგოლი გამოაქვეყნა, სადაც მტკიცდება, რომ ხელოვნური ინტელექტი ადამიანებს ერთმანეთთან დაახლოებასა და განვითარებაში დაეხმარება. თუმცა სარეკლამო კამპანიისთვის მუსიკალურ ფონად დევიდ ბოუის 1972 წლის ცნობილი კომპოზიცია Five Years შეირჩა, რომელიც მსოფლიოს აღასრულსა და აპოკალიპტურთემატიკას ეძღვნება. ვიდეომ დიდი ყურადღება მიიპყრო.

ვიდეორგოლში დიქტორი აცხადებს: „გვიწოდეთ ოპტიმისტები, გვიწოდეთ მეოცნებეები, თუმცა ჩვენ ფსონს ადამიანებზე ჩამოვდივართ“. კადრებში ჩანს ბავშვი პეპელასთან, ბედნიერი მშობლები და პრესტიჟული სპორტული პარადის მონაწილეები. ვიდეოში განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა Meta-ს ჭკვიან სათვალეებს, სადაც ტექნოლოგიის ყოველდღიურ გამოყენებაზე კეთდება აქცენტი. კამპანია 100-ზე მეტ ქვეყანას მოიცავს.

რეკლამაში გამოყენებული მუსიკალური ფრაგმენტი მოიცავს სტრიქონებს ტელეფონების, ტელევიზორებისა და გადატვირთული მეხსიერების შესახებ. თუმცა ვიდეორგოლში გამოტოვებულია სიმღერის დასაწყისი, სადაც ნათქვამია, რომ დედამიწის არსებობისთვის მხოლოდ 5 წელი დარჩა და მოსახლეობა პანიკამ მოიცვა. ორიგინალური კომპოზიცია Ziggy Stardust-ის ალბომიდან სწორედ სამყაროს დასასრულს აღწერს. 1 ტრეკი სრულად არის სახეცვლილი.

ჟურნალისტების კითხვებს Meta-ს წარმომადგენელმა, ფრენსის ბრენანმა, უპასუხა და აღნიშნა, რომ დევიდ ბოუი თავად საუბრობდა ამ სიმღერაში მომავლის ოპტიმიზმზე. მან NME Magazine-ის 1972 წლის ინტერვიუ მოიყვანა, სადაც მომღერალი აცხადებდა, რომ მომავლის შიში ოპტიმიზმის ტალღად უნდა გარდაიქმნას. თუმცა მუსიკალური არქივები ადასტურებს, რომ კომპოზიცია დისტოპიურ კოშმარზე შეიქმნა.

Pitchfork-ის ვიცე-დირექტორმა, ჯერემი ლარსონმა, Wired-თან საუბრისას განმარტა, რომ AI რეკლამაში აპოკალიპტური სიმღერის გამოყენება უმეცრება ან ირონიული ნაბიჯია. მან დასძინა: „დევიდ ბოუის შემოქმედების გამოყენება ხელოვნური ინტელექტის პოპულარიზაციისთვის არასათანადოდ აღიქმება“. მუსიკოსის კატალოგს Warner Chappell Music ფლობს, რომელიც 50-ზე მეტ ლიცენზიას განკარგავს.

Meta-ს აღმასრულებელმა დირექტორმა, მარკ ცუკერბერგმა, განაცხადა, რომ კომპანიის მიზანია თითოეულ ადამიანს საკუთარი პოტენციალის რეალიზაციისთვის საჭირო ინსტრუმენტები მიაწოდოს. ბოლო პერიოდში ტექნოლოგიური გიგანტები აქტიურად ცდილობს საზოგადოებრივი შიშების გაფანტვას. მაგალითად, Anthropic-მაც გამოუშვა რეკლამა, სადაც AI-ის უსაფრთხოებასა და კაცობრიობის მომავალზე კითხვები ისმის.

ექსპერტები იხსენებს, რომ 2024 წელს Google-მა Gemini-ის სარეკლამო ვიდეო გამოუშვა, სადაც მამა AI-ს სთხოვდა შვილის სახელით სპორტსმენისთვის წერილის დაწერას, რამაც კრიტიკა გამოიწვია. 2022 წელს კრიპტობირჟა FTX-მაც გააშუქა სარეკლამო კამპანია, სადაც ტექნოლოგიურ სიახლეებს დასცინოდნენ. აღნიშნული კომპანია რეკლამის გამოსვლიდან 9 თვეში გაკოტრდა.

სარეკლამო ინდუსტრიის ანალიტიკოსების შეფასებით, ტექნოლოგიური გიგანტები ყველა არსებულ მარკეტინგულ ინსტრუმენტს იყენებს ნდობის მოსაპოვებლად. თუმცა მსგავსი ვიდეორგოლები აჩვენებს, რომ კომპანიები ვერ ახერხებს პროდუქტების იმგვარად წარდგენას, რომ მომხმარებლები დამატებითი ემოციური მანიპულაციების გარეშე დარწმუნდეს ხელოვნური ინტელექტის უსაფრთხოებაში.

კრიტიკოსები აღნიშნავს, რომ ხელოვნური ინტელექტის პოპულარიზაციისთვის კულტურული მემკვიდრეობის გამოყენება საზოგადოებრივ უკმაყოფილებას გააღრმავებს. როდესაც ტექნოლოგიური კომპანიები ცნობილ ხელოვანთა ნამუშევრებს საკუთარი მიზნებისთვის იყენებს, ხელოვნებისა და AI-ის ურთიერთობა კიდევ უფრო კონფლიქტური ხდება. მარკეტინგული ექსპერიმენტები გრძელდება.

ტექნოლოგიური სექტორის მკვლევრები დასძენს, რომ მომხმარებელთა ნდობის მოპოვება მხოლოდ რეალური უსაფრთხოების სტანდარტების დანერგვით არის შესაძლებელი. ლამაზი სარეკლამო კამპანიები და მუსიკალური შემოქმედება ვერ დაფარავს იმ პრობლემებს, რომლებიც მონაცემთა კონფიდენციალურობასა და AI-ის მიერ სამუშაო ადგილების ჩანაცვლებას უკავშირდება. 2026 წელს ეს დებატები კიდევ უფრო მწვავდება.

მარკეტინგული კომპანიები აცხადებს, რომ მომავალში AI რეკლამების რაოდენობა საგრძნობლად გაიზარდება. თუმცა ტექნოლოგიური გიგანტების მხრიდან გადადგმული ყოველი ნაბიჯი საზოგადოებისა და მედიის მხრიდან მკაცრი კონტროლის ქვეშ იმყოფება. Meta-ს ახალი ვიდეორგოლი ამ პროცესის ნათელი მაგალითია.

ექსპერტები მიუთითებს, რომ აუდიტორია სულ უფრო მგრძნობიარე ხდება ტექნოლოგიური გიგანტების მარკეტინგული სტრატეგიების მიმართ. ხელოვნური ინტელექტის ირგვლივ არსებული ეჭვების გაფანტვას მხოლოდ გამჭვირვალე პოლიტიკა შეძლებს, ხოლო მუსიკალური კლასიკის გამოყენება დებატებს კიდევ უფრო ამწვავებს.