⚠️ როცა კრიპტოგრაფმა ბრიუს შნაიერმა განაცხადა, რომ ენობრივი მოდელები ბუნებრივი საუბრის უნარს მოკლებულნი არიან, ჩემი სცენარების მთავარი თავსატეხი გამახსენდა. სტატიის ავტორები შიშობენ, რომ მალე ადამიანები ChatGPT-სავით სტერილურად დავიწყებთ საუბარს. მაგრამ ავტომატიზებულ სისტემებში მუშაობისას ვხედავ, რომ რეალობა სრულიად სხვაგვარია. როცა Claude Opus-ს ვიდეოსთვის დიალოგის დაწერას ვავალებ, ტექსტი ყოველთვის ზედმეტად გამართულია. მას აკლია პაუზები, ემოციური გადახტომები და ის ლოგიკური ჩავარდნები, რასაც ბუნებრივ საუბარში ვუშვებთ. როცა ასეთ „სუფთა" სცენარს ხმის გენერაციის სისტემაში ვტვირთავ, მაყურებელი პირველივე წამებზე თიშავს კლიპს. ტვინი მომენტალურად ამოიცნობს ყალბ რიტმს და კონტენტს იგნორირებას უკეთებს. იმისთვის, რომ სცენარმა იმუშაოს, პრომპტში უცნაური ბრძანებების ჩაწერა მიწევს: „დაიწყე აზრი და შუა წინადადებაში შეწყვიტე", „ჩაამატე პარაზიტი სიტყვები", „დაიბენი". 🛠 მკვლევრები წერენ, რომ AI ჩვენს ენას აზიანებს, როცა სინამდვილეში, საათებს ვხარჯავ AI-ის იდეალური სტრუქტურის დაზიანებაზე, რათა ის ნამდვილ ადამიანს დაემსგავსოს. დღეს წარმატებული პრომპტ-ინჟინერია არა მოდელის სრულყოფა, არამედ მისი მიზანმიმართული დაპროგრამებული გაფუჭებაა. 👁