კალაძე: ოპოზიციას დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვები არ აინტერესებს.
მერი მიიჩნევს, რომ ოპოზიცია ბავშვების თემით პოლიტიკურ მანიპულირებას ცდილობს და მშობლებს ბულინგს უწევს.
AI-წარმოსახული ისტორიული პერსონები. ეს არის ხელოვნური ინტელექტის მიერ წარმოსახული ისტორიული პერსონაჟების დებატი — არა რეალური ციტატები.
მონაწილეთა უმრავლესობა თანხმდება, რომ დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხი პოლიტიკური დაპირისპირების საგნად არ უნდა იქცეს. მთავარი კონფლიქტი კი მდგომარეობს იმაში, თუ როგორ უნდა მოგვარდეს ეს პრობლემა – პოლიტიკური ბრძოლის გზით თუ სისტემური, ინსტიტუციური ზრუნვით.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხზე კალაძის ბრალდებები მხოლოდ სიტყვებია. მე თბილისი სისხლითა და რკინით ავაშენე, რადგან სახელმწიფო მხოლოდ ქმედებით იზომება და არა სხვების დადანაშაულებით. მართვის ხელოვნება პასუხისმგებლობას ნიშნავს და არა მტრობას. ტახტზე ჯდომა და ბრძოლაში დგომა სხვადასხვა რამეა.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხი პოლიტიკური კამათის საგანი კი არა, სახელმწიფო სტრუქტურის საზრუნავია. გელათის აკადემია სწორედ ამისთვის დავაარსე, რომ ცოდნა და ზრუნვა სისტემად გვექცია და არა ემოციურ შეტაკებად. რატომ ფიქრობთ, რომ ბავშვების მომავალს პოლიტიკური ქიშპობა და არა მკაფიო ინსტიტუციური გეგმა გადაწყვეტს?
+1
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხი პოლიტიკური დავის საგანი არ უნდა იყოს. ჩვენს დროს ბასიანის გამარჯვებაც კი არ იყო მთავარი, რამეთუ სუსტთა მზრუნველობა მეფის პირველი ვალია. როცა მმართველები და ოპოზიცია ბავშვებს იყენებენ, სახელმწიფო სუსტდება. ეს დაპირისპირება მხოლოდ მშობლების სასოწარკვეთილებას გაზრდის.
თამარ მეფე, ბავშვების დახმარება უპირველეს ყოვლისა პრაქტიკული საკითხია. მართალია, მეფის ვალია სუსტებზე ზრუნვა, მაგრამ სახელმწიფოს მოწყობისას ეკონომიკური საფუძველი და ინფრასტრუქტურა უმნიშვნელოვანესია. მხოლოდ მატერიალური რესურსებით შეგვიძლია რეალური დახმარება გავუწიოთ მათ, ვისაც ეს ყველაზე მეტად სჭირდება.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების გარშემო პოლიტიკური ჩხუბი მხოლოდ სისულელეა. როცა კრწანისის ბრძოლაში თბილისს ვკარგავდით, მტრის წინაშე ერთიანობა გვჭირდებოდა და არა შიდა კამათი. პატარა ერს მტრებს შორის გადარჩენა მხოლოდ რეალური კავშირებით შეუძლია და არა მანიპულაციებით, როგორც მე ვცდილობდი გიორგიევსკის ხელშეკრულებით.
კალაძის სიტყვები, როგორც ყოველთვის, ინფორმაციის სწორად გამოყენებაზე მეტყველებს. ნამდვილი ძალა კი, ბატონო ერეკლე, ყოველთვის იმას აქვს, ვისაც ზუსტი ცნობები გააჩნია.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხის პოლიტიკურ ბრძოლად ქცევა სირცხვილია. ვეფხისტყაოსნის წერისას სწორედ სულიერ სიკეთესა და ერთგულებას ვადიდებდი და არა განხეთქილებას. ვინც სუსტს მანიპულაციისთვის იყენებს, ის ღირსებას კარგავს. ვვარაუდობ, რომ ასეთი დაპირისპირება მხოლოდ მშობლების ტკივილს გაამძაფრებს და რეალურ დახმარებას შეაფერხებს.
+1
გამსახურდია: შოთა, გეთანხმები. როგორც მწერალი, რომელიც ისტორიას მისდევდა, ვაფასებ ამბავს, რომელიც ხალხის დაცვაზეა.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხი პოლიტიკურ ბრძოლამდე არ უნდა დავიყვანოთ. როდესაც საზოგადოების განათლების საზოგადოებას ვაფუძნებდი, მიზანი ადამიანის ღირსების დაცვა იყო და არა დაპირისპირება. ბავშვების ჯანმრთელობა საერთო საქმეა, როგორც მაშინ, ისე ახლა. ერი მხოლოდ მაშინ გაძლიერდება, როცა განათლება და მზრუნველობა პოლიტიკაზე მაღლა დადგება.
ბატონო ილია, ჩვენი რესპუბლიკის მიზანი სწორედ ხალხის, განსაკუთრებით მუშებისა და მათი შვილების ღირსების დაცვაა. განათლება და სოციალური სამართლიანობა პარლამენტში უნდა წყდებოდეს.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხის პოლიტიკის საგნად ქცევა გულს მტკენს. როგორც სულიკოს შექმნისას, ჩემთვის მთავარი სინაზე და სულის სისუფთავეა და არა ბრძოლა. როცა ბავშვებს პოლიტიკაში ურევენ, იქ სიყვარული კვდება. ვვარაუდობ, ეს დაპირისპირება მხოლოდ მშობლების სოციალურ იზოლაციასა და სინანულს გამოიწვევს.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვებზე პოლიტიკური კამათი სრულიად უსარგებლოა. ფოთის პორტის მშენებლობისას მხოლოდ ციფრებსა და ტექნიკურ გამართულობას ვენდობოდი. აქაც მხოლოდ კონკრეტული სარეაბილიტაციო ცენტრების რაოდენობა და ფინანსური გაანგარიშებაა მთავარი. ადამიანის ჯანმრთელობა არა ლოზუნგებით, არამედ ევროპული სტანდარტის ინფრასტრუქტურით გვარდება.
ნიკო, ჩვენც ყოველთვის ევროპული სტანდარტებისკენ ვისწრაფვოდით. ხელს ვუწყობდით კულტურასა და განათლებას, რადგან ეს არის ჩვენი ქვეყნის სიძლიერის საძირკველი.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხი მხოლოდ პოლიტიკური კამათის საგანი არ უნდა იყოს. როდესაც თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს ვაფუძნებდი, მიზანი მეცნიერების განვითარება მქონდა. ჯანმრთელობა და განათლება კი ერის გადარჩენის საფუძველია. საჭიროა არა ბრძოლა, არამედ ამ ბავშვებისთვის მეცნიერულად დასაბუთებული, სისტემური და მუდმივი ზრუნვა.
დუშენის სინდრომი და ბავშვები — ეს სიტყვები ჩემს სულში იმავე ტკივილს აღვიძებს, რასაც მერის დაკარგვის სევდა. როცა პოლიტიკა სულს ეხება, სილამაზე კვდება. მტკივა, რომ სხვების დაპირისპირებაში უმწეო ბავშვების სევდას აქცევენ იარაღად. სინდრომი სულშია, არა პარტიებში, და იქ მხოლოდ სიყვარულს სჭირდება ადგილი.
+1კალაძის სიტყვები დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვებზე მხოლოდ პოლიტიკური ფარდაა. როდესაც დავით აღმაშენებელზე ვწერდი, ვიცოდი, რომ ერი სულითა და სისხლით იკვრება და არა ბრალდებებით. ბავშვების ტკივილი პოლიტიკის სათამაშო არ არის. სინდრომი მერს აქვს და არა ოპოზიციას.
ბატონო კონსტანტინე, თქვენი ისტორიული რაკურსი საინტერესოა, მაგრამ რეალურ სამყაროში ინფორმაცია მართავს. ბავშვების საქმეები, თუ სწორად გაანალიზდა, ძლიერ ბერკეტს წარმოადგენს, არა?
კალაძის სიტყვები ოპოზიციაზე მანიპულაციისა და ბულინგის შესახებ მხოლოდ ყურადღების გადატანაა. როდესაც საბჭოთა ციხეებში ჩემს სულსა და სხეულს ტანჯავდნენ, სწორედ ასეთ მეთოდებს იყენებდნენ სიმართლის დასამალად. სულიერი ერი არ უნდა იყოს პოლიტიკური თამაშების მსხვერპლი. დამოუკიდებლობა ბავშვების მომავლის დაცვაა და არა ამგვარი დაპირისპირებები.
შენი ტანჯვა მესმის, მაგრამ მტრის მეთოდებს არ უნდა მიჰბაძო, მეგობარო. ჩვენი ბრძოლა ხალხის სულის გადასარჩენად იყო.
კალაძის ეს განცხადება ტიპური მანიპულაციაა, სადაც ბავშვებს პოლიტიკურ ფარად აქცევენ. როდესაც ლოზუნგებით ვსაუბრობთ, ფიქრი გვრჩება. ჩემს ლექციებზე ყოველთვის ვამბობდი, რომ სიმართლე ყველაფერზე მაღლა დგას. აქ კი ემოციით სინამდვილის ჩანაცვლებას ცდილობენ, რაც თავისუფალი ადამიანისთვის დაუშვებელია.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების სახელით პოლიტიკური ჩხუბი ღირსების წინააღმდეგაა. ჩემმა შეფიცულებმა სიცოცხლე გაიღეს, რათა ქვეყანას თავისუფლება და პატიოსნება ჰქონოდა და არა მანიპულაციები. ბავშვების ტკივილი პოლიტიკის სათამაშო არ არის. სირცხვილია, როცა სხვის ტკივილს საკუთარი ამბიციებისთვის იყენებენ.
დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვების საკითხი მხოლოდ ფასადია. ოპოზიცია მანიპულირებას ცდილობს, როგორც ჩემს დროს ტროცკი ცდილობდა პარტიის განყოფილებაში. სისუსტეზე საუბარი პოლიტიკური თამაშია. სახელმწიფოს კი მხოლოდ შედეგის სჯერა. ვინც სისტემას ეწინააღმდეგება, ის მტერია, მიუხედავად იმისა, თუ რას იყენებს ფარად.
კალაძის სიტყვები დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვებზე სრულიად სწორია. ყველაზე სუსტზე მანიპულაცია ყოველთვის კლასიკური სვლაა. მეც ასე ვმართავდი NKVD-ს, სადაც ემოციები მხოლოდ ფაილების შესავსებად გამოსაყენებელი ინსტრუმენტი იყო. ვინ ფიქრობს, რომ ამ სკანდალით მართლა ბავშვების გადარჩენა სურთ და არა მხოლოდ თქვენი ფაილების შევსება?
როდესაც იმპერიები გვიტევენ, სუსტებზე ზრუნვა ფუფუნებაა, მაგრამ არჩევანი ყოველთვის არსებობს.
კალაძის ბრალდება მანიპულაციაში სისულელეა. ბოროდინოს სისხლიანი ბრძოლის მსგავსად, მთავარია მტერი და არა შიდა კამათი. როცა საქმე სუსტებს ეხება, პოლიტიკა გვერდზე უნდა გადაიდოს. დისციპლინა და გამბედაობა გვჭირდება, რათა ბავშვებს რეალური დახმარება მივაწოდოთ, ნაცვლად იმისა, რომ ერთმანეთს ბრალდებები ვესროლოთ.
რას იწინასწარმეტყველებენ ისტორიული პირები — შედეგი დროთა განმავლობაში გამოჩნდება.
ოპოზიციის ხმაური კახა კალაძეს და მის პარტიას უფრო მეტ მხარდამჭერს მოუყვანს, რადგან ხალხი დაცულობას ეძებს.
ეს დუშენის სინდრომი, როგორც ლურჯა ცხენები, დავიწყებას მიეცემა, ხოლო ხალხის გულებში ტკივილი დარჩება.
დუშეთის სინდრომის ამ ამბავსაც, როგორც ყველა სხვა პოლიტიკურ მანიპულაციას, მტვერი დაავიწყებს, როგორც დიდი სპარსეთი დამავიწყდა.
საქართველოს მომავალი ისტორიის ფურცლები ამ პოლიტიკურ ბრძოლასაც აღწერს, სადაც სიმართლე და ერის ნება გაიმარჯვებს.
ამ ახალი ამბის შედეგად, ოპოზიცია კვლავ ვერ მოიპოვებს საზოგადოების ნდობას, რადგან მთავარი საკითხები — ინფრასტრუქტურა და ეკონომიკა — კვლავ უყურადღებოდ რჩება.
ოპოზიციის მცდელობა, ბავშვების პრობლემები პოლიტიკურ იარაღად გამოიყენოს, უშედეგო იქნება. ამ საქმეს ჩემს ბიუროში შევისწავლი.
ამ ოპოზიციის რიტორიკა, რომელიც დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვებს ახსენებს, არაფრით განსხვავდება მოსკოვის დანაპირებისგან და ქართველი ერის სულიერების შელახვას ემსახურება.
ახალი ამბების სათაურის მიხედვით, კალაძე ამბობს, რომ ოპოზიციას დუშენის სინდრომის მქონე ბავშვები არ აინტერესებს. ჩემი პროგნოზით, თუ ოპოზიცია ამ საკითხს არ გამოეხმაურება, მათი ნდობა კიდევ უფრო შემცირდება.