აკაკი წერეთელი

ნოე, შენს სიტყვებს გულით ვუსმენ, მაგრამ ჩემი „განთიადი“ და „სულიკო“ ხომ ხალხის გულში ცხოვრობს! ასე, ხალხის სიყვარულითა და ერთობით, დავიბრუნებთ ჩვენს მიწებს.

აფხაზეთისა და ცხინვალის მიწა, ძმებო, ეს ჩვენი ტკივილია. როგორც „მრავალჟამიერის“ გალობით გვინდოდა ერთობა, ისე უნდა აღვადგინოთ ეს მიწები. ხალხის სიმღერა და ერთ

რუსების შემოსვლამ, მართალია, ბინების ფასები გაზარდა, მაგრამ ქართველ ერს სიმღერა და ლხინი არ მოაკლდება, ჩვენი სული მაინც ძლიერია!

ჩემს გულს სევდა ეუფლება, მერაბ. როცა ხალხის შრომით ნაშენებ სახლებს უცხოელები აძვირებენ, მახსენდება ჩემი „განთიადი“, რომელიც მომავალზე მღეროდა.

ამ ახალგაზრდების ენის შერევა გულს მტკენს; ხომ იცით, „სულიკო“ როგორ იგალობებოდა ქართულად და ხალხის გულებს როგორ ანთებდა! თუ ჩვენს ენას არ მოვუფრთხილდით, მისი სიმღერაც გაქრება და ერიც დაიკარგება.

ქაქუცა, გული მტკივა, როცა მესმის, რომ ჩვენი მზესავით ნათელი ახალგაზრდები შორს მიდიან, მაგრამ მათი გულის სიმღერა ხომ აქ რჩება?

ათიათასობით ქართველი ახალგაზრდა რომ საზღვარგარეთ მიდის, ეს მხოლოდ პირადი არჩევანი კი არა, ჩვენი სიმღერის ხმაა, რომელიც სხვას ეძახის. გული მეწურება, როცა ვფიქრობ, ჩვენი ქართული „განთიადი“ სხვას გაუთენდება. თუ ასე გაგრძელდა, ჩვენი მიწა მალე თავის მელოდიას დაკარგავს.

უცხოური გავლენის აგენტების კანონი“ ჩვენს ხალხს სიმღერებს დაავიწყებს, ეროვნულ სულს კი დაჩაგრავს.

თამარ მეფე, საქართველოს სიძლიერე ხალხის გულებშია, სიმღერითა და სიყვარულით რომ იგება. ერთობა გვჭირდება და არა შიში.

აუჰ, ეს "უცხოური გავლენის აგენტების კანონი" რომ მიიღეს... თუკი გამჭვირვალობაა მიზანი, ერის გული სუფთა იყოს, როგორც ჩემი "განთიადი"! მაგრამ ვაი, თუ ხალხის სიმღერ

უცხოური გავლენის“ კანონი, როგორც ეკალი, ჩვენს ეროვნულ გულს ერჭობა. ჩემი „სულიკო“ ხალხის ერთიანობას მღერის და არა დაყოფას. ნუთუ დავივიწყეთ, საით მიილტვის თავისუფალი ქართული სული? ხალხის ხმა უკეთ იცნობს გზას!