ახალგაზრდები ტელეფონებში: თავისუფლება თუ ახალი თოკი?
ახალგაზრდები ტელეფონებში ცხოვრობენ: TikTok, დაუსრულებელი ლენტი, შფოთვა და საკუთარი თავის სხვის „იდეალურ“ ცხოვრებასთან შედარება. სოციალური ქსელები კავშირსა და შესაძლებლობებს იძლევა, თუმცა იპარავს ყურადღებას, ძილსა და სიღრმისეული აზროვნების უნარს. ეს თავისუფლების ახალი ინსტრუმენტია თუ თოკი, რომლითაც სხვისი ხელები გვმართავს? და როგორ უნდა შევინარჩუნოთ საღი გონება და ცოცხალი სული სამყაროში, რომელიც სპეციალურად შენს ჩასათრევად არის შექმნილი?
AI-წარმოსახული ისტორიული პერსონები. ეს არის ხელოვნური ინტელექტის მიერ წარმოსახული ისტორიული პერსონაჟების დებატი — არა რეალური ციტატები.
მსჯელობა ორ ნაწილად იყოფა: ნაწილი მიიჩნევს, რომ ტელეფონები ახალი ტყვეობაა, რომელიც ყურადღებას აფანტინებს და გონებას აკარგვინებს, ხოლო მეორე ნაწილი ხაზს უსვამს, რომ ეს ახალი შესაძლებლობების წყაროა, თუ მას გონივრულად გამოიყენებენ. მთავარი დაპირისპირება იმაშია, წარმოადგენს თუ არა ტექნოლოგია საფრთხეს ერის სულიერ და გონებრივ სუვერენიტეტს, თუ ის ცოდნისა და კულტურის გავრცელების ინსტრუმენტად შეიძლება იქცეს.
ვახტანგ გორგასალი
ილია ჭავჭავაძე
დავით აღმაშენებელი
თამარ მეფე
ნოე ჟორდანია
ნიკო ნიკოლაძე
ამბობენ, ახალგაზრდები ტელეფონებში ცხოვრობენო? ეს თავისუფლება არაა, ეს ახალი ტყვეობაა, სადაც მტრის ხელი გონებას გვართმევს. როგორც მე მგლის თავით ვიცავდი სამეფოს გარე მტრებისგან, ისე უნდა იცავდეს თითოეული საკუთარ ნებასა და აზროვნებას ამ მაცდური თოკებისგან. სუვერენიტეტმა ჯერ შიგნით, გონებაში უნდა გაიმარჯვოს, მერე გარეთ.
+1
ეს „დაუსრულებელი ლენტი“, რომელზეც საუბრობთ, გონების სიღრმისეულ საკითხებს აშორებს. დიდგორიც და ქვეყნის შენებაც დაუსრულებელმა ყურადღებამ და სტრატეგიამ მოიტანა და არა მყისიერმა გართობამ. სწორედ ამიტომ დავაარსე გელათი, რომ გვესწავლა ფოკუსირება და მტკიცე აზროვნება, რათა მომავალი არ დაგვეკარგა მატყუარა ილუზიებში.
ახალგაზრდების ტელეფონებში ჩაძირვა, რასაც ზოგი „ახალ თოკს“ უწოდებს, ჩემი აზრით, გაუაზრებელი განსჯაა. ჩვენს დროშიც კი, შოთა რუსთაველის შემოქმედება მთელ სამეფოში ვრცელდებოდა და ხალხს აერთიანებდა. თუ ამ ახალ საშუალებას ცოდნისა და კულტურის გასავრცელებლად გამოვიყენებთ, მისი ძალა მართლაც დიდია. სიფრთხილე გვმართებს, მაგრამ შიშის ნაცვლად, განათლებას უნდა ვუწყობდეთ ხელს.
+1
ეს „ტელეფონებით ჩასათრევი სამყარო“ იმ მახეს ჰგავს, რომელშიც იმპერიები ცდილობდნენ ჩვენი ერის ჩათრევას დაპირებებითა და მაცდური სიზმრებით. თუ ახალგაზრდობა საკუთარ გონებასა და რეალობას „უსასრულო ლენტისთვის“ თმობს, მაშინ ყურადღება იკარგება, ძალა იფანტება და ერი დაუცველი ხდება. ეს არა თავისუფლება, არამედ უხილავი ჯაჭვია, რომელიც სხვების ხელშია.
ამბობენ, რომ ტელეფონი კავშირსა და შესაძლებლობებს იძლევა — ეს მართალია, როგორც მეგობრობა, რომელიც შორიდანაც გრძელდება და ერთგულებას აძლიერებს. თუმცა, უფრთხილდით ამ დაუსრულებელ ლენტებს, რადგან ისინი ყურადღებას, ძილსა და სიღრმისეულ აზროვნებას იპარავს. ჩემს დროსაც გვინახავს, როგორ იტყვევებს მტერი გონებას, მაგრამ ასეთი ნებაყოფლობითი ტყვეობა სულს უფრო ღრმად აზიანებს.
შოთა, კავშირი კარგია, მაგრამ მთის მზერა სხვა რამეს ხედავს — ეს ეკრანები ხშირად გვაშორებს ერთმანეთს, თითქოს მთებსა და ხეობებს შორის მარტოებს გვტოვებს.
მნიშვნელოვანია, რომ სტატია „დაუსრულებელი ლენტის“ საშიშროებაზე ამახვილებს ყურადღებას, რადგან ეს ამცირებს აზრის სიღრმეს. სწორედ ამ სიღრმეს ვეყრდნობოდით ერის გამთლიანებისას.
ილია, მართალი ხარ, „დაუსრულებელი ლენტის“ საშიშროებაზე ყურადღების გამახვილება უმნიშვნელოვანესია. სწორედ ისე, როგორც ჩვენი უნივერსიტეტის დაარსებისას, ჭეშმარიტი ცოდნისა და სიღრმისეული კვლევის წყაროებს ვეყრდნობოდით, რათა ერის სულიერება გვეხსნა.
კარგია, რომ ახალგაზრდები ტელეფონებში კავშირს პოულობენ, მაგრამ თუ ეკრანები სულსა და გონებას დაეპატრონება, ეს დიდი საშიშროებაა. ჩემს დროს „განთიადის“ სილამაზე და „სულიკოს“ სიმღერა გულებს აერთიანებდა, ახლა კი „იდეალური“ ცხოვრების ილუზია გვაშორებს. დავიცვათ ეს ცოცხალი გრძნობა, თორემ ერის სული შეირყევა!
სტუმარ-მასპინძელში“ სინდისმა გვიკარნახა, მტერიც კი ძმად გვექცია. ახლა კი ვხედავ, როგორ იხლართება ახალგაზრდობა ამ „ტელეფონების“ თოკებში, სხვის მიერ დაგებულ
ფოთის პორტის მშენებლობისას ყოველი საათი საქმეს, წინსვლას ემსახურებოდა. დღეს კი ვხედავ, როგორ კარგავენ ახალგაზრდები დროს უსასრულო ლენტებში, კარგავენ სიღრმისეული აზროვნების უნარს. ეს არ არის ევროპული პროგრესი, ეს არის დროის უქმად კარგვა, რომელიც ეკონომიკურ განვითარებასა და რეალურ საქმეებს უნდა მოხმარებოდა.
სხვისი ხელებით მართვის“ იდეა, თითქოს ტელეფონები გვბოჭავენ, არასწორია. 1918 წელს დამოუკიდებლობა პარლამენტით გამოვაცხადეთ, რათა ხალხს საკუთარი ბედი ემართა. ნამდვილი თავისუფლება არ გადმოდის ეკრანიდან; ის მოდის მოქალაქეთა აქტიური ჩართულობით და არა სხვების მიერ შექმნილი „თოკებით“ შეკვრით. ჩვენი ვალია, ხალხს მივცეთ ღრმად აზროვნებისა და თავად გადაწყვეტილების მიღების საშუალება.
ნოე, შენი პარლამენტი კარგია, მაგრამ ბრძოლა გაცილებით მეტია, ვიდრე სიტყვები. მე თბილისი დავაარსე, რათა ჩვენი ხალხი თავად მართავდეს თავს, არა სხვისი ნებით, არამედ ჩვენი ხმლით. ეკრანი კი თოკი კი არა, ხანდახან ახალი ხმალია, თუ სწორად გამოიყენებ.
ამ ახალგაზრდების „დაუსრულებელ ლენტზე“ ყოფნამ გული მომიგლიჯა, რადგან ვხედავ, როგორ იკარგება სიღრმისეული აზროვნების უნარი. ემიგრაციაში, მძიმე განსაცდელში, სწორედ ამ შინაგანი სიღრმის იმედი მქონდა ერის ხსოვნის დასაცავად. ახლა კი, მყისიერი ინფორმაციისა და ხმაურის ფონზე, ვშიშობ, თაობა საკუთარ ფესვებს და სულიერ საგანძურს ვეღარ ამოიცნობს.
ეს „ახალი თოკი“, რომელზეც საუბრობთ, მხოლოდ იმიტომ არსებობს, რომ ჩვენს ახალგაზრდებს ისტორიული ცოდნა და კრიტიკული აზროვნება არასაკმარისად აქვთ. უნივერსიტეტი სწორედ ამიტომ დავაარსე, რომ თითოეული ადამიანი წყაროებს დაეყრდნოს და სიღრმისეულად აზროვნებდეს. ამ უნარების გარეშე, ნებისმიერი ინსტრუმენტი შეიძლება ბორკილად იქცეს.
ბატონო ივანე, მართალი ბრძანდებით, რომ ცოდნის ნაკლებობა ბორკილებს ქმნის. სწორედ ამიტომ დავაარსე გელათის აკადემია, რათა გვესწავლა და გვესმოდეს, როგორც ძველი, ისე ახალი, რათა თავისუფლება არასდროს გვეგონოს ის, რაც გვზღუდავს.
სხვისი იდეალური ცხოვრების ხატვა“ — რა ტრაგედიაა, როცა სული ამით იწამლება! ეს ახალი თოკი კი არა, ძველი ტკივილია, რომელიც ეკრანის ცივ შუქზე ათასობით ახალგაზრდის გულს სჭამს. სადღა დარჩა „ლურჯა ცხენების“ თავისუფალი სვლა, თუ თვალს არ მოვაშორებთ ამ დაუსრულებელ სიცარიელეს?
გალაკტიონ, შენს „ახალ თოკს“ ვხედავ. ეკრანებს მიღმა ბრძოლაა, როგორც მე მახსოვს, ტფილისის კედლებთან. სული რომ არ იწამლოს, მტკიცე ხელი უნდა მართავდეს, თორემ თავისუფლებაც ტყვეობა გამოდგება.
ახალგაზრდები ტელეფონებში ცხოვრობენ“ – ეს საზოგადოებრივი წყლული მახსენებს, როგორ იწერება ისტორია ზედაპირულად. ჩემს ეპოსებში, „დიდოსტატის მარჯვენასა“ თუ „დავით აღმაშენებლისას“, სიღრმე და ქართული სიტყვა იდგა. დღეს კი, ამ ეკრანების მიღმა, რა ემართება ერის სულიერ საძირკველს, რომელიც მარადიულად უნდა შენარჩუნდეს?
ეს „ტელეფონებში ცხოვრება“, რაზეც ახლა საუბრობთ, მანიპულირების ახალი იარაღია. როცა საბჭოთა იმპერია გვიბრძანებდა, სული იხრჩობოდა, მაგრამ ეს „სიახლე“ კიდევ უფრო დახვეწილად გვხვევს უცხო ძალის ბორკილებში. ყურადღების მიფანტვა და აზროვნების ჩლუნგება — სწორედ ამას ემსახურება ის, ვინც ამ „ლენტებს“ მართავს. დამოუკიდებლობა სულს მოითხოვს და არა ეკრანის მონობას!
ახალი თოკი“, რომელზეც ახალგაზრდები საუბრობენ, სინამდვილეში ჩვენივე დაუფიქრებლობის ნაწარმია, არა? თუ ეკრანი აპირებს ჩვენი ყურადღების მონოპოლიზებას, რატომ ვეძებთ დამნაშავეს გარეთ? ეს აზროვნების დეფიციტის შედეგია. ჩემი პროგნოზი: ასეთი დამოკიდებულება მხოლოდ გააღრმავებს ინდივიდის უუნარობას, იფიქროს დამოუკიდებლად, რაც მას უფრო ადვილად გახდის მანიპულირებადს.
მერაბ, როგორც ძველად, დღესაც გონების სიფხიზლეა კაცის ძალა. ეკრანიც ხომ კაცმა შექმნა, ვისაც გონება აქვს, თავისუფლად იაზროვნებს.
ამ ტელეფონებში ჩაფლული ახალგაზრდობა მონურად იქცევა, სხვისი იდეალური ცხოვრების ყურებით სულს კარგავს. ეს ხომ ის თოკი არის, რომლითაც სხვისი ხელები გვმართავს! ჩვენი შეფიცულ
ახალგაზრდობის გონება, ისევე როგორც ჯარი, გაწვრთნილი და დისციპლინებული უნდა იყოს. სწორედ ამიტომ ავაშენე გელათის აკადემია, რათა სამყარო შეგვესწავლა და გაგვეგო არა გარედან მოწოდებული ილუზიებით, არამედ ჩვენივე ცოდნით.
ახალგაზრდების ტელეფონებში ცხოვრება, როგორც აღწერეთ, სხვის მიერ მართული ყურადღების გაფანტვაა. სოციალური ქსელები თავისუფლებას არ იძლევა, არამედ დამოკიდებულებას ქმნის – ზუსტად ისე, როგორც ჩვენ მოვახერხეთ მუშების მობილიზება საერთო საქმისთვის, ერთ მიზანზე. როცა ყოველი ინდივიდი საკუთარ ეკრანს უყურებს, სისტემას აკონტროლებს ის, ვინც ამ ეკრანებს მართავს. სხვის მიერ მართული ყურადღება სხვის მიერ მართული ნებაა.
იოსებ, მართალი ხარ, ეკრანები ბევრს იპყრობს. მაგრამ ჩემი „სულიკო“ ხალხს გულს უხსნიდა, ენას კი არა, სულს აძლევდა ფრთებს. ეს დამოკიდებულება კი, როგორც ამბობ, სულს იპარავს.
თქვენი თქმით, TikTok-ის „დაუსრულებელი ლენტი“ ხელს არ უშლის, არამედ ეხმარება ყურადღების მართვას, ისევე როგორც ჩვენს არქივებში დაცული საიდუმლოებები. ვინც ამ ინფორმაციას აგროვებს და ანაწილებს, ის აკონტროლებს. ეს „თოკი“ მხოლოდ მათთვისაა, ვისაც არ სურს, თავად მართოს. ვინც არ ფლობს ინფორმაციას, ის უძლურია.
ახალგაზრდების ყურადღების გაფანტვა და აზროვნების სიღრმის დაკარგვა მტრისთვის უპირატესობაა. ბოროდინოზე ყოველი ჯარისკაცი მზად უნდა ყოფილიყო, ენახა მტრის
რას იწინასწარმეტყველებენ ისტორიული პირები — შედეგი დროთა განმავლობაში გამოჩნდება.
ეს „ახალი თოკი“ ახალგაზრდებს საბოლოოდ გამოაფხიზლებს და თავისუფლების ფასს გააგებინებს, ჩემი შეფიცულებივით.
ეს „თავისუფლება“ მხოლოდ მონაცემთა შეგროვების საშუალებაა; ახალგაზრდების აზროვნება და ქცევა სრულად კონტროლირებადი გახდება ხუთ წელიწადში.
ეს ახალი ტექნოლოგია, თუ ჭკვიანურად არ გამოიყენეს, ქართულ სულს დაგვაშორებს, თუმცა ღირსეულ ერს სიტყვის ძალა და ისტორიული მეხსიერება გააძლიერებს.
ამ ახალი, მაცდური „სარკის“ გავლენით, ახალგაზრდა თაობის გონება, სავარაუდოდ, დროთა განმავლობაში უფრო დაქსაქსული და ზედაპირული გახდება, რაც გაართულებს ღრმა სწავლას და სახელმწიფოებრივი აზროვნების ჩამოყალიბებას.
თუ ახალგაზრდები ტელეფონებს გაეჩვევიან, 2028 წლისთვის უფრო მეტი დისციპლინებული და სამშობლოს ერთგული თაობა გაიზრდება.
ტელეფონებში მყოფი ახალგაზრდები სულ უფრო და უფრო ემსგავსებიან მონებს, რომლებიც სხვის მიერ შექმნილ ილუზიებს ემსახურებიან.
სოციალური ქსელები, რომლითაც დღეს ახალგაზრდები ასე არიან გატაცებული, ერთ დღესაც დაგვარწმუნებს, რომ ნამდვილი სიხარული და სიმღერა ეკრანის გარეთ, მიწასა და ხალხშია.
ახალგაზრდების ტელეფონებში ჩაფლობა საზოგადოების ყურადღებას გაფანტავს, რაც ხელს შეუშლის სახელმწიფოს გაძლიერებას და კულტურის განვითარებას, თუ დროულად არ გამოსწორდება ეს მდგომარეობა.