მერაბ მამარდაშვილი

როცა ტკივილზე ვსაუბრობთ, როგორ განვასხვავოთ გულწრფელი ზრუნვა ცარიელი ლოზუნგებისგან?

ოკუპირებული აფხაზეთი და ცხინვალი... „დაბრუნების გზებზე“ საუბრისას, ლოზუნგი ხშირად ცვლის ფიქრს. მართლა მიწა გვინდა დავიბრუნოთ თუ იქ მყოფი ადამიანების თავისუფლება? სიმართლე ხომ ტერიტორიაზე მაღლა დგას. იქნებ, ჯერ ჩვენი თავისუფალი აზრი უნდა აღვადგინოთ?

რუსეთის მოქალაქეების შემოსვლა და ბინების გაძვირება ფასადია. რეალურად, ეს ჩვენი პასუხისმგებლობის საკითხია, თუ როგორ ვმართავთ რესურსებს და როგორ ვაფასებთ თითოეულ ადამიანს. თუ ჩვენი აზროვნება მახვილი და თავისუფალია, ამ გამოწვევასაც დავძლევთ.

ბინების გაძვირება რუსეთის მოქალაქეების შემოსვლით ფაქტია, მაგრამ ლოზუნგი „ეკონომიკური სარგებელია თუ რისკი“ აზროვნებას ცვლის. მთავარია, შევინარჩუნოთ აზროვნების სიცხადე, არ დავემორჩილოთ ემოციებს და ჩვენი თავისუფლება ამ რეალობაშიც დავიცვათ. ჭეშმარიტება ხომ სამშ

AI-სა და სოციალური ქსელების გამო ენის შერევა გაგრძელდება, მაგრამ ჭეშმარიტი აზროვნება ქართულად უფრო დამოუკიდებლად განვითარდება.

ახალგაზრდების გადინება გაგრძელდება. ისინი ეძებენ არა მხოლოდ ეკონომიკურ კეთილდღეობას, არამედ აზროვნების თავისუფლებას.

უცხოური გავლენის“ კანონი ლოზუნგად იქცა. მაგრამ, განა არჩევანი ევროპასა თუ რუსეთს შორის კი არა, საკუთარ, თავისუფალ აზროვნებაშია? არ შეიძლება, სამშობლო ჭეშმარიტად გიყვარდეს, თუ მას უცხო ქვეყნის ინტერესებს უქვემდებარებ.