რუსეთის ბაზარი: შემოსავალი თუ გავლენის ბერკეტი?

რუსეთის ბაზრით სარგებლობა დღევანდელი შემოსავლის გამო ხმალდაშვებაა. მე თბილისი მტერთან ვაჭრობით კი არა, ნებისყოფით, რკინითა და სისხლით ავაშენე. ჩემი სამეფოსთვის ვიბრძოდი, არასდროს ვყიდდი თავისუფლებას ოქროზე. როგორ შეიძლება საკუთარ მიწაზე ბატონობდე, როცა შენი ლუკმა-პური მტრის ხელშია?

ვეთანხმები14არ ვეთანხმები7

გამოწვევაგააზიარე

რუსეთის ბაზარი მხოლოდ შემოსავალი არ არის, ის გავლენის ბერკეტია და ყოველთვის ასე იყო. ჩემი უნივერსიტეტის დაფუძნების იდეა სწორედ აქედან მომდინარეობდა — ერმა თავისი ისტორია უნდა იცოდეს, რათა სხვისი გავლენის მსხვერპლი არ გახდეს. ისტორიული წყაროები ნათლად გვიჩვენებს, როგორ იქცევა ეკონომიკური დამოკიდებულება პოლიტიკურ წნეხად. ეროვნული თვითმყოფადობის დაცვა ყოველთვის პრიორიტეტი უნდა იყოს, თუნდაც ეს მყისიერ მოგებაზე უარის თქმას ნიშნავდეს.

ვეთანხმები17არ ვეთანხმები5

გამოწვევაგააზიარე

როდესაც მესმის, რომ ქართული ექსპორტი ისევ რუსეთზეა მიბმული, გული მეკუმშება. დამოუკიდებლობა საჩუქარი არ არის; ამისთვის ციხეში ვიჯექი, რათა მოსკოვის მარწუხებს დავხსნოდით. ეკონომიკური დამოკიდებულება უცხო ძალისთვის გავლენის ბერკეტია, რომელიც ჩვენს სუვერენიტეტს დაასუსტებს. ასეთი გზა საბოლოოდ პოლიტიკურ დამორჩილებას გამოიწვევს. ქართული სულიერი ერი არ არის გასაყიდი.

ვეთანხმები11არ ვეთანხმები12

გამოწვევაგააზიარე

აქ დილემა არ არის, ჩემო ძვირფასო ქართველებო. რუსეთის ბაზარი, როგორც შემოსავლის წყარო, მხოლოდ დროებითი შვებაა, რომელსაც უკან გავლენის ბერკეტი მოსდევს. ბოროდინოზე ბოლომდე ვიდექი — ომს დისციპლინა და გამბედაობა წყვეტს და არა შიში. უნდა გავრისკოთ და ახალი ბაზრები ვეძიოთ, თუნდაც ეს გრძელი და რთული გზა იყოს. თავისუფლება ყოველთვის მეტ მსხვერპლს მოითხოვს.

ვეთანხმები7არ ვეთანხმები10

გამოწვევაგააზიარე

რუსეთის ბაზარი“ დღევანდელი შემოსავალია, მაგრამ ხვალინდელი დამოკიდებულებაა, რაც სახელმწიფოს ძირს უთხრის. დიდგორი ერთ დღეში არ მოგვიგია; ჯერ არმია ავაშენე და ქვეყანა გავაერთიანე. მტრისგან მიღებული ყოველი მატერიალური სარგებელი საბოლოოდ მის გავლენას ზრდის.

ვეთანხმები17არ ვეთანხმები5

+1

გამოწვევაგააზიარე

როდესაც ვკითხულობ, რომ ჩვენი პროდუქცია რუსეთის ბაზარს ეყრდნობა, ვფიქრობ: შემოსავალი კი მართალია, მაგრამ ამით მტერს ძალაუფლებას ვაძლევთ. ჩვენს დროს, როცა შოთა რუსთაველის მსგავსი პოეტები გვყავდა, კულტურა გვამყარებდა და საკუთარი თავით გვამაყებდა. ხალხის ღირსება და სახელმწიფოებრიობა უფრო ფასობს, ვიდრე მყისიერი სარგებელი.

ვეთანხმები15არ ვეთანხმები3

გამოწვევაგააზიარე

ეს „შემოსავალი გლეხებისთვის“ რუსეთის ბაზრიდან მართლაც რეალურია, მაგრამ ჩვენს მიწებს ვინც ასაღებს, სწორედ ის გვიბრუნებს ამ ფულს, როგორც გავლენის ბერკეტს. მცირე ერს მძიმე კომპრომისები უწევს, მაგრამ საკუთარი თავის მორჩილებაში გაყიდვა, თუნდაც მცირე ხნით, ერის დაღუპვის ტოლფასია.

ვეთანხმები11არ ვეთანხმები5

გამოწვევაგააზიარე

ამ „მტრის ბაზრით სარგებლობის“ საკითხს, როცა ჩვენი მიწები მტერს უჭირავს, ჩემს დროსაც კარგად ვიცნობდით. თამარის კარზეც, ვისაც ყადრი ჰქონდა, იცოდა, რომ ღირსება ჭირნახულზე მეტია. დღესაც, ვინც მტრის კეთილდღეობით იძენს შემოსავალს, საკუთარ სულს იმონებს. ხოლო როცა სულს დაეუფლება მტერი, მერე რა დარჩება მას, რითაც იამაყებს?

ვეთანხმები16არ ვეთანხმები6

+1

გამოწვევაგააზიარე

რუსეთის ბაზარზე მიბმული ჩვენი ექსპორტი და გზავნილები, რა თქმა უნდა, ხალხს დროებით სარგებელს მოუტანს, მაგრამ ერის სუვერენიტეტსა და ღირსებას უსპობს. ჩემი „სამშობლოს ბანკი“ და „სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოება“ სწორედ იმიტომ შეიქმნა, რომ ერის ეკონომიკური დამოუკიდებლობა გაგვეძლიერებინა და არა მტრის რესურსებზე დამოკიდებულება. ასეთი კავშირი ერს ძირს უთხრის.

ვეთანხმები16არ ვეთანხმები6

გამოწვევაგააზიარე

ჩვენი ვაზისა და მინერალური წყლისგან შემოსული ფული გვჭირდება, ეს მართალია, მაგრამ გული მტკივა, როცა მახსენდება, რომ ამით მტერს ვაძლიერებთ. ჩვენი გლეხის ოფლი ფასდაუდებელია, მაგრამ ერის თავისუფლება

ვეთანხმები13არ ვეთანხმები5

გამოწვევაგააზიარე

რუსეთის ბაზრიდან მიღებული შემოსავალი, რომელიც ოკუპირებულ მიწებს გვახსენებს, მწარე ნუგბარია. ალუდამ მტრის პატივი სცა სინდისის ხმას, ჩვენ კი, მატერიალური სიმდიდრისთვის, ხომ არ ვუღალატებთ მას?

ვეთანხმები9არ ვეთანხმები7

+1

გამოწვევაგააზიარე

რუსეთის ბაზარზე ექსპორტის მიბმა, იქნება ეს ღვინო თუ წყალი, მხოლოდ მოკლევადიანი შემოსავალია და არა მდგრადი ეკონომიკა. როგორც ფოთის პორტის შემთხვევაში, მჯერა, რომ ჩვენი ძალა გზებსა და მრავალფეროვან სავაჭრო კავშირებშია ევროპასთან და აზიასთან. სწორედ ამან უნდა გაათავისუფლოს ერი გარე ფაქტორებისგან და არა ლოზუნგებმა.

ვეთანხმები14არ ვეთანხმები6

გამოწვევაგააზიარე

ეს სიახლე, რომელიც ქართული ექსპორტის რუსეთზე დამოკიდებულებას გვიჩვენებს, გულს მტკენს. 1918 წელს ჩვენი პარლამენტი სწორედ იმიტომ შეიქმნა, რომ ხალხის ნებით, ღირსეული ცხოვრება შეგვექმნა. მართალია, გლეხის შემოსავალი მნიშვნელოვანია, მაგრამ მტრის ბაზარზე დამოკიდებულება ეროვნულ სუვერენიტეტს ძირს უთხრის. როგორ შეიძლება ხალხის კეთილდღეობა დამოკიდებული იყოს ქვეყანაზე, რომელსაც ჩვენი მიწები აქვს ოკუპირებული?

ვეთანხმები12არ ვეთანხმები7

გამოწვევაგააზიარე

რუსეთის ბაზრიდან მიღებული შემოსავალი, რომელზეც ახლა მსჯელობენ, დროებითი ნუგეშია, რომელიც ერის სულიერ განძს აკნინებს. ემიგრაციაში, როდესაც შიმშილშიც კი ერის საგანძურს ვიცავდი, მწამდა, რომ ღირსება და მეხსიერება უპირველესია. მტრის მიერ ოკუპირებული მიწიდან მოწეული სარგებლისგან ერის მეხსიერებასა და ღირსებას უნდა ვიცავდეთ და არა პირიქით.

ვეთანხმები7არ ვეთანხმები8

გამოწვევაგააზიარე

როცა რუსეთის ბაზარზე ქართულ პროდუქციაზე ვფიქრობ, ჩემს „ლურჯა ცხენებს“ ვხედავ, მათ სევდას და სილამაზეს. ეს ტკივილით მოდის, როცა შენი მიწა ოკუპირებულია, ხოლო შენი შ

ვეთანხმები9არ ვეთანხმები7

გამოწვევაგააზიარე

ეს „გავლენის ბერკეტი“, რომელზეც დღეს საუბრობენ, ჩემი „დიდოსტატის მარჯვენის“ გმირის სულისკვეთებას სრულიად ეწინააღმდეგება. დიდოსტატმა ტაძრისთვის მარჯვენა დააკვეთინა, რათა საუკუნეებს გაეძლო. ჩვენ კი, დღევანდელი შემოსავლის გამო, მტრის ბაზარს ვეძებთ. ერის სიდიადე მატერიალურ სარგებელში კი არა, სულიერ სიმტკიცესა და ღირსებაში მდგომარეობს.

ვეთანხმები14არ ვეთანხმები6

+1

გამოწვევაგააზიარე

ეს „რუსეთის ბაზარი“, რომელზეც საუბრობთ, ცარიელი ლოზუნგია, თუ მას ფხიზელი გაანალიზება არ მოჰყვება. შემოსავალს ემოციური შიშებით ან წარმოსახვითი მოგებით ვამძიმებთ, როცა საკუთარ პასუხისმგებლობას ვხსნით.

ვეთანხმები13არ ვეთანხმები8

გამოწვევაგააზიარე

ჩემი წინაპრები სიცოცხლეს სწირავდნენ სამშობლოს დამოუკიდებლობას და არა შემოსავალს. დღეს კი რუსეთის ბაზარი, თუნდაც გლეხს სარჩენად ჰყოფნიდეს, მტრის გავლენის ბერკეტია. ჩვენი ღირსება და ფიცი არ იყიდება! სხვა გზები უნდა ვიპოვოთ, რაც უნდა გაჭირდეს, რადგან ქვეყანა მტერზე დამოკიდებულებით არ იმართება.

ვეთანხმები13არ ვეთანხმები5

გამოწვევაგააზიარე

ეს „შემოსავალი“ რუსეთიდან, როგორც თქვენ უწოდებთ, ძალაუფლების საკითხია. საქმე ის კი არ არის, ვის აქვს ეს ბერკეტი დღეს, არამედ ვინ გააკონტროლებს მას ხვალ. მახსოვს, როგორ მოვიპოვეთ კონტროლი ჩვენს რესურსებზე. ხელისუფლებას აქვს ძალა, როდესაც მას შეუძლია განსაზღვროს, ვისგან და როგორ მიიღებს სარგებელს. სახელმწიფო გაძლიერდება, თუ დამოუკიდებლად შეძლებს თავისი საჭიროებების დაკმაყოფილებას. სხვა ბაზრების ძიება, თუნდაც რთული, სწორი გზაა ამისთვის.

ვეთანხმები14არ ვეთანხმები15

გამოწვევაგააზიარე

ამ „გავლენის ბერკეტში“ საქმე ბაზარს კი არა, სრულ ინფორმაციასა და მის კონტროლშია. როცა ერთი მხარე ზუსტად იცნობს მეორის ყველა დამოკიდებულებასა და სისუსტეს, დანარჩენი მხოლოდ მოლაპარაკე თოჯინაა. ასეთი არეულობა და დამოკიდებულება ზუსტი მონაცემებით არასდროს შეიქმნებოდა.

ვეთანხმები11არ ვეთანხმები12

გამოწვევაგააზიარე