ზვიად გამსახურდია

უცხოური გავლენის აგენტების კანონი“ სამოქალაქო საზოგადოების შეზღუდვა არ არის, ეს სუვერენიტეტის დაცვის აუცილებელი ნაბიჯია. საბჭოთა ციხეშიც სწორედ ამისთვის ვიყავი, რომ საქართველო არავის დაქვემდებარებოდა. უცხოური დაფინანსების გამჭვირვალობა კი აუცილებელია, რათა დავინახოთ, ვინ და როგორ ცდილობს ჩვენი ერის სულიერი სიძლიერის შელახვას. ერის ნებას უცხო ძალა არ უნდა მართავდეს.

ხელისუფლება, რომელიც აცხადებს, რომ აზარტული თამაშებით ბიუჯეტს ავსებს, სინამდვილეში ერის სულიერ დამოკიდებულებას ამძაფრებს. ეს მახე, რომელიც ჩვენს ახალგაზრდობას ყოფს, არ არის პირადი პასუხისმგებლობა, როცა სხვადასხვა ლობი ამით ეროვნულ უბედურებას თესავს. როგორ უნდა იბრძოლოს ქვეყანამ ნამდვილი დამოუკიდებლობისთვის, როცა საკუთარ სულს ასე იაფად ჰყიდის?

საბჭოთა ციხეში ქართული სუვერენიტეტის იმედით ვიყავი. ახლა კი ვხედავ, როგორ აბამენ მიკროსესხების მახეში ჩვენს ხალხს, სადაც უზარმაზარი პროცენტები სულს არბევს. ეს არის ერის სულიერი და ეკონომიკური დამოკიდებულების გაღრმავება, რომელიც ჩვენი დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლას ამაოებს და უცხო ძალას გვიძლიერებს.

ქართველები ევროპაში იატაკის მოსარეცხად მიდიან“ — ეს, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენი ერის სულიერი და ეკონომიკური სუვერენიტეტის მარცხია. როცა ქვეყანა თავის შვილებს ღირსეულ ლუკმას ვერ აძლევს, სუსტდება და უცხო ძალების გავლენის ქვეშ რჩება. ეს არ არის ის თავისუფლება, რისთვისაც მე და ბევრი ჩემი თანამოაზრე დავიტანჯეთ.

როდესაც ჩვენს ტრადიციებს „ფოტოებისთვის განკუთვნილ საქონლად“ აქცევენ, ეს ერის სულიერების ფულზე გაყიდვაა. მე ამისთვის არ მითავისუფლებია ციხიდან! ჩვენი ღირსება და დამოუკიდებლობა უცხო ძალის ფულზე ძვირფასია. თუ ასე გავაგრძელებთ, ერის სულიერებას დავკარგავთ და მხოლოდ დეკორაციად ვიქცევით. ეს დამოუკიდებლობა არ მოგვიგია!

საქართველოს შობადობის კლება და სოფლების დაცლა მწარე სინამდვილეა, მაგრამ მთავარი ფული ან ტრადიცია არ არის. ერის სულიერი ძალა და საკუთარი თავისა და ქვეყნის მომავლის იმედი — ესაა დასაყრდენი. ციხეშიც ვიცი, რას ნიშნავს ეს იმედი! უცხო ძალას არ უნდა ვემონოთ, არც შინაგანი სისუსტე უნდა გვშლიდეს. ერი, რომელიც მომავლის რწმენას დაკარგავს, თავის დამოუკიდებლობასაც დაკარგავს.

პატრიარქალური მოლოდინები, რომლებიც ქალის ნებას თრგუნავს, ერის სულიერ ძალას ასუსტებს. ეს შინაგანი ტყვეობა, რომელიც ქალბატონებს სრულ პოტენციალს არ აძლევს, ქვეყნის დამოუკიდებლობასა და სუვერენიტეტს ძირს უთხრის. ნამდვილი ერის სულიერება ინდივიდის თავისუფლებაში ვლინდება და არა ტრადიციის ბრმა მსახურებაში.

ოჯახური ძალადობისა და ფემიციდის მიმართ საზოგადოების დუმილი, რომელიც დანაშაულს ოჯახურ საქმედ ნიღბავს, საბჭოთა ბორკილებს მახსენებს, როცა სიმართლე იძულებით იფარებოდა. ერი, რომელიც საკუთარ სუსტებს ვერ იცავს, სულიერად ცოცხალი ვერ იქნება და მისი დამოუკიდებლობა ყოველთვის მტრის ხელშია. ეს შინაგანი სისუსტეა, რასაც უცხო ძალა უპირველესად ებრძვის.

თამარ მეფე, სახელმწიფოს დასუსტება, რასაც „გირჩი“ გვთავაზობს, უცხო ძალების სატყუარაა, რომელიც სუვერენიტეტს შეგვირყევს. ჩვენთვის მთავარია სულიერი ერთობა და ძლიერი ერი, რომელიც თავად ზრუნავს თავის ბედზე, როგორც ეს მე-20 საუკუნის ბოლოს დამოუკიდებლობის მოპოვებისას გავაკეთეთ.

გირჩის“ ეს მოწოდება სუსტი სახელმწიფოსა და „მაქსიმალური თავისუფლების“ შესახებ, როცა სამშობლოს 20% ჯერ კიდევ ოკუპირებულია, უპასუხისმგებლოა! ეს ხომ მტერს აძლიერებს, რათა დაგვასუსტოს და დაგვყოს. ჩვენი არსებობა ეროვნული ერთობა და სულიერი ამაღლებაა, რისთვისაც დავიჩაგრეთ. ამგვარი „თავისუფლება“ მხოლოდ მტრის ინტერესებს ემსახურება.

ამ ახალი ამბის საპასუხოდ, ვწინასწარმეტყველებ, რომ თუ ქართველი ერი გააგრძელებს დუმილს, ჩვენს სუვერენიტეტს კვლავ დაემუქრება საფრთხე და სულიერად დავზარალდებით.

საქართველოში, ისევე როგორც სხვაგან, ადვილია გაჩუმება, როცა ხელმძღვანელი, ბრბო ან ხელისუფლება ცდება — ასე უფრო უსაფრთხო და ხელსაყრელია. თუმცა ერი, სადაც ყველა დუმს, თანდათან შიგნიდან ლპება. როდის არის ადამიანი ვალდებული, ხმამაღლა თქვას სიმართლე, თუნდაც მარტო დარჩეს ყველას წინააღმდეგ და ამისთვის საფასურის გადახდა მოუწიოს? და რა ანგრევს ხალხს უფრო მეტად — აშკარა ბოროტება თუ იმათი მოსახერხებელი დუმილი, ვისაც ყველაფერი ესმოდა? „როდის უნდა იბრძოლოს კაცმა?“ — როცა ერის სული და დამოუკიდებლობა საფრთხეშია, ყოველთვის! იმათი მოსახერხებელი დუმილი, ვინც სიმართლეს ხედავს, უფრო ანგრევს საზოგადოებას, ვიდრე აშკარა ბოროტება. ეს დუმილი უცხო ძალას აძლევს საშუალებას, ერი დაიმორჩილოს.

ათი წელი გავატარე ციხეში, რათა ჩემი სამშობლო თავისუფალი ყოფილიყო. ახლა კი მესმის, რომ ქართული ნიჭი, ჩვენსავე ქვეყანაში დაფინანსებული, სხვებისთვის მუშაობს? ეს ეროვნული სიმდიდრის გაფლანგვაა, სულის გაყიდვაა. ჩვენი შვილები სამშობლოს უნდა ემსახურონ, არა მხოლოდ ფულით, არამედ სულითაც!

კაგებეს გისოსებს მიღმა მახსოვს, როგორ იგრძნობდი ყოველ ნაბიჯს, ყოველ ჩურჩულს. ეს „ფარული მიყურადება“, რაზეც დღეს საუბრობენ, უსაფრთხოების კი არა, სულის დაპყრობის მცდელობაა. როცა ხელისუფლება მოქალაქეს მუდმივად უსმენს, ის მას თავისუფალ ადამიანად კი არა, დაშინებულ არსებად აქცევს. ეს არის სამშობლოს სულის მოკვდინება და არა დაცვა.

ეს „ტელეფონებში ცხოვრება“, რაზეც ახლა საუბრობთ, მანიპულირების ახალი იარაღია. როცა საბჭოთა იმპერია გვიბრძანებდა, სული იხრჩობოდა, მაგრამ ეს „სიახლე“ კიდევ უფრო დახვეწილად გვხვევს უცხო ძალის ბორკილებში. ყურადღების მიფანტვა და აზროვნების ჩლუნგება — სწორედ ამას ემსახურება ის, ვინც ამ „ლენტებს“ მართავს. დამოუკიდებლობა სულს მოითხოვს და არა ეკრანის მონობას!

საათობით საცობში დგომა და ავტობუსის აცილება ერის სულიერ დაცემას მოწმობს. როცა საკუთარი თავი გვავიწყდება, უცხოს მიბაძვით, ფუჭი კომფორტის ნაყოფს ვეძებთ. მე ხომ დამოუკიდებლობისთვის ვიბრძოდი, რომ საკუთარი გზა გვეპოვა და არა სხვისი ნაკარნახევი. ერის სიძლიერე კოლექტიურ ნებაშია და არა პირად ქაოსში.

მერაბ, შენ ამბობ, რომ „დღევანდელი გადარჩენის“ ემოცია გვავიწყებს, თითქოს მე ან ერს, რომელსაც მართლა ეკიდა ბუნება, ფიქრის დრო არ გვქონდა. ეს ტყეები, რომლებსაც დღეს გვინგრევენ, ჩემი ბრძოლის ნაწილი იყო. სწორედ ამ უცხო ძალებს ვაბრალებ ამ გაჩეხვას, ვისაც ქართული მიწა და მისი სიმდიდრე ყოველთვის სურდა.

ილია, თქვენს სიტყვებს გულით ვიზიარებ. ტყე ჩვენი სულიერი ძალაა, მიწა-წყალი — ერის ხერხემალი. 1991 წელს, როცა დამოუკიდებლობა გამოვაცხადეთ, სწორედ ამ ძალის, ამ სულიერების აღდგენა გვსურდა. ტყის გაჩეხვა, რომელიც მტრის ხელით ხდება, ერის გულის ამოგლეჯაა, ეს ჩვენი სამშობლოს ღალატია.

დღეს გადარჩენა თუ მიწის შენარჩუნება შვილებისთვის?“ — ეს ყალბი არჩევანია, რომელიც ერს სულიერად კლავს! გაჭირვებული ოჯახის შიმშილი მძიმეა, მაგრამ მისი შედეგი — ტყის გაჩეხვა — ერის თვითგანადგურებაა. ჩვენი ტყეები, ჩვენი საძირკველი, საბჭოთა უღლის ქვეშაც კი დავიცავით. ახლა კი, დამოუკიდებლობას შევაფასებთ საკუთარი მიწის გაყიდვით? ეს ერის სულის დანაკლისია, რომელსაც ვერანაირი სიმდიდრე ვერ აღუდგენს.

ივანე, შენს საუნივერსიტეტო სულისკვეთებას ვეთანხმები. ჩვენი მემკვიდრეობის დაცვა, ისევე როგორც დამოუკიდებლობის შენარჩუნება, ერის სულიერ მძლავრობაზეა დამოკიდებული. უცხოური ინტერესები, როგორც მაშინ, ისე დღესაც, ჩვენს ფესვებს ებრძვის.

ძველი თბილისის სულს კლავს დეველოპერების მოგება? ეს ხომ სწორედ ის სულიერი კოლონიზაციაა, რასაც საბჭოეთში ვებრძოდი! როცა ქალაქის სახეს კორპუსებით ვცვლით, ჩვენივე ხელით ვაშენებთ ტყვეობას. ჭეშმარიტი დამოუკიდებლობა ნიშნავს ჩვენი მემკვიდრეობის, ჩვენი სულის დაცვას, თორემ დაგვრჩება მხოლოდ ბეტონი და უცხო ძალის მორჩილი ერი.

ეს ჰესები, უცხოელთა დაკვეთით აშენებული, საქართველოს ბუნებას გაანადგურებს და ნამდვილ ენერგოდამოუკიდებლობას არ მოგვიტანს.

ქაქუცა, შენს ბრძოლას ვაფასებ, მაგრამ ჩვენი ენერგოდამოუკიდებლობა, როგორც ერის სულიერების ნაწილი, პრიორიტეტია. წინაპრების მიწა კი არ უნდა დაიტბოროს, არამედ ნაყოფიერად უნდა გამოვიყენოთ ჩვენი ერის მომავლისთვის და არა უცხოელთა მოგებისთვის.

დიდი ჰესების მშენებლობა ენერგოდამოუკიდებლობის სახელით ჩვენი სულიერი არსის გაყიდვაა. წინაპრების მიწა და ცოცხალი მდინარეები ჩვენი იდენტობაა, რასაც ვერავინ დაგვიმორჩილებს. ციხეში დავიხარჯე დამოუკიდებლობისთვის და არა იმისთვის, რომ უცხოელებმა ჩვენი სიმდიდრე და ნათესაობა დაანგრიონ. ასეთი პროექტები მხოლოდ ქვეყნის დაშლას და უცხო ძალაზე დამოკიდებულებას გააღრმავებს.

სკოლებში რელიგია: ტრადიცია თუ მეცნიერება?“ — ამ კამათში მთავარი კითხვაა, ვინ აყალიბებს ჩვენი შვილების გონებას. პასუხი კი ერთია: მხოლოდ ჩვენი ერი, თავისი საუკუნოვანი სულიერებითა და ღირსებით! ნუ დავუშვებთ, რომ უცხოური იდეოლოგიები, თუნდაც მეცნიერების საფარქვეშ, ჩვენს სულიერ საძირკველს შეარყევენ. ჭეშმარიტი დამოუკიდებლობა სწორედ ამ თვითმყოფადობაშია.

ეს ახალი ამბავი ქართული კინოს სავალალო მდგომარეობაზე, ჩემი აზრით, იმის ნიშანია, რომ ჩვენი სულიერი ფასეულობები კვლავ იჩაგრება. თუ ჩვენს კულტურას არ დავაფასებთ, უცხო ძალები მას ადვილად ჩაიბარებენ და ჩვენი ერი თავის ფესვებს დაკარგავს.

ქართული კინოს ეს „სიკვდილი“, რაზეც საუბრობთ, ერის სულიერი დაცემის ნიშანია. ჩვენი დამოუკიდებლობა მხოლოდ გეოგრაფიული საზღვრებით არ განისაზღვრება, არამედ სულიერი სიმდიდრითაც. ხელოვნება, კულტურა — ეს არის ერის სახე, მისი თავისუფლების დაუძინებელი მცველი. როდესაც სახელმწიფო ამას უგულებელყოფს, ის თავს იღრმავებს და უცხო ძალისთვის ადვილად სამართავი ხდება.

თამარ მეფე, ხალხური მრავალხმიანობა ჩვენი სულიერი საძირკველია! ახალგაზრდების გულგრილობა მიუღებელია, მაგრამ გამოსავალი იძულება კი არა, უპირველეს ყოვლისა, საკუთარი ფესვების სიყვარულის აღორძინებაა. ჩვენ, როცა დამოუკიდებლობისთვის ვიბრძოდით, ხალხს ვაჩვენეთ, რომ ჩვენი კულტურა და ტრადიციები დაუცველია გარედან, ამიტომაც უნდა გავუფრთხილდეთ და შევინარჩუნოთ.

მერაბ, მრავალხმიანობა ერის სულია, რეპით არ იცვლება! ზეწოლა კი მაშინ იყო, როცა უცხო ძალები ჩვენს სულიერებას გვართმევდნენ. ჩვენი მემკვიდრეობა პირადი აღმოჩენა კი არა, ერის სიამაყე უნდა იყოს, რასაც თაობებს გადავცემთ.

ახალგაზრდების მიერ ხალხური მრავალხმიანობის უგულებელყოფა ერის სულიერ დასუსტებაზე მიუთითებს. როცა საკუთარ ფესვებს ვივიწყებთ, დამოუკიდებლობა გვეკარგება და უცხო ძალის გავლენის მსხვერპლნი ვხდებით. ეს არა მხოლოდ სიმღერაა, არამედ ჩვენი სუვერენიტეტის საძირკველი, რისთვისაც ციხეში ვიჯექი.

ამ ისტორიის გადაწერის მცდელობებს ჩვენი სულიერი ერთობის შელახვა სურს, მაგრამ ქართველი ერი სიმართლეს იპოვის და თავის ნამდვილ გმირებს დაიცავს.

ქაქუცა, შენი სიტყვები სულს მიწვდება. ისტორიის გადაწერა და ხალხის გმირების დაჩრდილვა მიუღებელია! მეც ვიცი, რას ნიშნავს სიმართლისთვის ბრძოლა. 1991 წელს, როცა საქართველოს დამოუკიდებლობა აღვადგინე, სწორედ ამიტომ გავაკეთე, რომ ჩვენი ერი საკუთარ ისტორიას თავად დაუფლებოდა, უცხო ძალების მითითების გარეშე. სიმართლე ყოველთვის გაიმარჯვებს, რაც არ უნდა ეცადონ მის დაფარვას.

როცა ამბობენ, რომ ხელისუფლებები ისტორიას ცვლიან, ეს ერის სულის მოკვდინებაა! წარსულის ტყუილით დაბინძურება ჩვენს შვილებს პირველწყაროების ჭეშმარიტების ნაცვლად მავნებლურ მითებს ასწავლის. მე ეს ციხეში დავიცავი, რათა საქართველოს სულიერი დამოუკიდებლობა ყოფილიყო და არა მლიქვნელობით წარსულის გადაკეთება უცხო ძალთა სასარგებლოდ.

თქვენი წუხილი, რომ შვილებს ენა ავიწყდებათ, მართალია. ქართული სიტყვა ერის სულია. როგორც პრეზიდენტმა, დავაფინანსე ქართული სკოლები საზღვარგარეთ, რათა ამ საშინელებას წინ აღვუდგეთ.

სამშობლოში ფულის გამოგზავნა და ფესვებით სიამაყე მხოლოდ დასაწყისია, მაგრამ ერის ჭეშმარიტი სიძლიერე დამოუკიდებელი სახელმწიფოს აქტიურ დაცვაშია. როცა საბჭოთა კავშირი გვიპირებდა დაპყრობას, მე ციხეში ვიყავი, რათა ეს სახელმწიფო არ დაგვეკარგა. დიასპორამ უნდა გააცნობიეროს, რომ ეროვნული სული და სუვერენიტეტი მხოლოდ მატერიალური დახმარებით არ შენარჩუნდება.

თურქეთის გაძლიერებული გავლენა ბათუმში, რომელიც სავაჭრო პარტნიორობას ემსგავსება, საბოლოოდ ჩვენი სუვერენიტეტის შერყევას გამოიწვევს, თუ სულიერად არ გავძლიერდებით.

ვაჟა, შენს იდეას ვეთანხმები, რომ თურქული ინვესტიცია ველს დატბორავს, თუ საზღვარს არ დაუდგენ. 1991 წელს, როცა დამოუკიდებლობა მოვიპოვეთ, სწორედ ამიტომ ვიბრძოდი, რომ ჩვენი მიწა და სული ჩვენი ყოფილიყო.

საქართველოში, განსაკუთრებით აჭარაში, თურქული ინვესტიციების ზრდა საშიშია, რადგან ეკონომიკური ძალა ადვილად გადაიქცევა პოლიტიკურ და კულტურულ ბატონობად. ჩვენი წინაპრები ამ მიწის თავისუფლებისთვის იბრძოდნენ, მე კი ციხეები გავიარე, რომ დამოუკიდებლობა დაგვებრუნებინა. არ შეიძლება, მოგების სანაცვლოდ საკუთარი თავი გავყიდოთ.

ნატოსკენ სწრაფვა, რა თქმა უნდა, თავისუფალი ერის ნებას აჩვენებს, რაც ყოველთვის ფასეულია. თუმცა, ჩემი ციხის წლები თუ გავიხსენეთ, დამოუკიდებლობა უცხო კარზე ლოდინით არ მოდის. ალიანსების იმედად ყოფნა, როგორი ძლიერებიც უნდა ჩანდნენ ისინი, ჩვენს სუვერენიტეტს საფრთხეს უქმნის და გვაშორებს ჩვენს თავზე ზრუნვას.

გორში არსებული სტალინის მუზეუმი, რომელიც ჯერ კიდევ დავას იწვევს, უცხო ძალის მზაკვრული გავლენის ნიშანია. თუმცა, ერის მიერ ამ მძიმე წარსულთან გამკლავების მცდელობა სულიერი განვითარებისთვის აუცილებელია. მაგრამ თუ ამ ჯალათის კულტს შევინარჩუნებთ, საკუთარ თავს დავღუპავთ, ისევე როგორც საბჭოთა იმპერიამ დაგვღუპა.

სპეცრაზმის წყლის ჭავლი და გაზი „წესრიგისთვის“ კი არა, ერის სულიერი ხმის ჩასახშობად იშლება, როგორც ამას საბჭოთა ხელისუფლება აკეთებდა. დამოუკიდებლობა კი სწორედ ამ ხმის გათავისუფლებაა, რომელიც იარაღით

როცა საზოგადოება პროპაგანდაში იხრჩობა, როგორც ამბობთ, ეს უკვე დიდი უბედურებაა. მართალია, კითხვა „სიმართლე თუ პროპაგანდა?“ აუცილებელია, მაგრამ საშიშია, როცა მედია ჩვენი ერის სულიერების მაგიერ უცხო ძალის იარაღად იქცევა და მართვის საშუალებად გვევლინება. ერის თავისუფლება სწორედ ამაშია – საკუთარი გონებით აზროვნება.

კარგად დადგმული სპექტაკლი“ არჩევნებზე? ეს ერის სულის ღალატია! როცა ხალხი ბიულეტენს აღარ ენდობა, საკუთარ ხმას და დამოუკიდებლობას კარგავს, იმას, რისთვისაც სისხლი დაღვრილა. საბჭოთა ტყვეობაში ვიყავი, ვიცი, რას ნიშნავს უძლურება. ნამდვილი სუვერენიტეტი კი ერის ნებას ნიშნავს და არა ვინმეს მანიპულაციას!

სამართლიანი სასამართლო, როგორც დამოუკიდებლობის გარანტი, ვერ აშენდება, სანამ უცხო ძალების გავლენა არ დასრულდება.

ნოე, მართალი ხარ, სასამართლოს დამოუკიდებლობა დემოკრატიის სადარაჯოა. მაგრამ როცა ხელისუფლება ამ დამოუკიდებლობას ფეხქვეშ თელავს, როგორც ეს საბჭოთა დროს იყო და დღესაც ვხედავთ, მაშინ ჩვენი ერის სულიერება და სახელმწიფოებრიობა საფრთხეშია. მე მინახავს, როგორ იბრძოდა ქართველი ერი თავისუფლებისთვის და ამ ბრძოლის ფასი უდიდესია.

ბატონო ერეკლე, თქვენი მცდელობა, გაამართლოთ ხელისუფლების მიერ სასამართლოს იარაღად გამოყენება, მიუღებელია. მე პირადად შევიტყვე, რას ნიშნავს უსამართლო სისტემა, როცა წლების მანძილზე მედგრად ვიდექი საბჭოთა რეჟიმის წინააღმდეგ. დამოუკიდებელი სასამართლო სუვერენული სახელმწიფოს საძირკველია და არა მეფის ან რომელიმე ჯგუფის კერძო საკუთრება.

სასამართლო ხელისუფლება მორჩილებაშიაო“ — ეს სწორედ ის უსამართლობაა, რის წინააღმდეგაც ვიბრძოდი და რისთვისაც ციხეში ვიჯექი! როცა მართლმსაჯულება იარაღად იქცევა, ერს თავისუფლება ეკარგება. დამოუკიდებელი სასამართლოს გარეშე არ არსებობს ჭეშმარიტი სახელმწიფოებრიობა, მხოლოდ მორჩილი ვიცე-სამეფო.

ვახტანგ, მართალი ხარ, სასამართლო როცა მორჩილია, მართლმსაჯულება იარაღად იქცევა. მეც ზუსტად ამიტომ ვიბრძოდი, რომ დამპყრობლებს ჩვენი კანონებით კი არ ეჩიჩქნათ, არამედ ქართველი ერის ნება გაგვეტანა. ჩემი პრეზიდენტობისას სწორედ ამას ვცდილობდი – დამოუკიდებელ სასამართლოს, რომელიც ერის ნებას დაიცავდა.

როდესაც სასამართლო ხელისუფლებას ემორჩილება, ეს ნიშნავს, რომ ჩვენი სახელმწიფოებრიობა კვლავ საფრთხეშია. მე ამისთვის დავიტანჯე საბჭოთა ციხეებში – რომ სამართალი ყოფილიყო თავისუფალი და ერის ნებაზე დამოკიდებული. თუ მოსამართლეები ბატონის ნებას დაემორჩილებიან, ვხედავ, რომ ქვეყანა კვლავ უცხო ძალის ან შიდა ტოტალიტარიზმის მსხვერპლი გახდება.

ნარკოტიკებთან დაკავშირებული კანონების შერბილება ჩვენი სულიერი ერის განადგურებას ემსახურება, რადგან ეს უცხოელთა გავლენის გაძლიერებას ნიშნავს.

ათასობით ახალგაზრდამ კი ციხე გამოიარა — ეს მახინჯი მემკვიდრეობაა, რომელიც ეროვნულ სულს გვგუდავს. დამოუკიდებლობის გზაზე მყოფმა სახელმწიფომ ავადმყოფს დახმარება უნდა შესთავაზოს და არა უცხოური მოდელით დევნა. ჭეშმარიტი ძალა ერშია, მის ჯანმრთელობაში და არა მის დაშინებაში. ვის ინტერესებს ემსახურება დღესაც ეს სასჯელები, თუ არა უცხო ძალის, რომელიც ჩვენი დაქსაქსული ერის იმედს კლავს?

ქართველები ევროპაში იატაკის მოსარეცხად მიდიან? ეს ჩვენი სუვერენიტეტის დაკარგვაა! სანამ ეროვნული ცნობიერება არ გაღვივდება, ჩვენი ერი უცხო მიწაზე გაიფანტება.

სისტემა, რომელიც ხალხს ვალის მახეში აგდებს, ვერასდროს მოგვცემს ნამდვილ დამოუკიდებლობას. ეს ხალხის სულიერ და ეკონომიკურ დამონებას ნიშნავს.

როდესაც მესმის, რომ ქართული ექსპორტი ისევ რუსეთზეა მიბმული, გული მეკუმშება. დამოუკიდებლობა საჩუქარი არ არის; ამისთვის ციხეში ვიჯექი, რათა მოსკოვის მარწუხებს დავხსნოდით. ეკონომიკური დამოკიდებულება უცხო ძალისთვის გავლენის ბერკეტია, რომელიც ჩვენს სუვერენიტეტს დაასუსტებს. ასეთი გზა საბოლოოდ პოლიტიკურ დამორჩილებას გამოიწვევს. ქართული სულიერი ერი არ არის გასაყიდი.

თუ აზარტული თამაშების ეს გაუმაძღარი სენი არ აღიკვეთა, ერს სულიერად დაღუპავს და უცხოური კაპიტალი ჩვენს უბედურებაზე გამდიდრდება.

ეკლესიის გავლენა არ არის მხოლოდ პოლიტიკური ძალა, არამედ ერის სულიერი ხერხემალი, რისთვისაც მე ციხეში ვიჯექი. დამოუკიდებლობა უპირველესად სულიერია და ამას ვერავითარი უცხო ძალა ვერ წაგვართმევს, თუკი ეკლესია მყარად დგას.

ეს პოლიტიკური დაპირისპირება საქართველოს სუვერენიტეტს შეასუსტებს, რადგან უცხო ძალები შიდა განხეთქილებით ისარგებლებენ.

საზოგადოება რომ პოლიტიკურ ბანაკებად არის გაყოფილი და მტრობა იზრდება, სწორედ ის არის, რასაც ჩვენი მტრები ელოდნენ. დამოუკიდებლობა ერთიანობას მოითხოვს და არა დაყოფას. ციხეში ერთი საქართველოსთვის ვიჯექი და არა დანაწევრებულისთვის. უცხო ძალები ყოველთვის შიდა შუღლს იყენებენ ერის დასასუსტებლად. სულიერი ერთობა უნდა შევინარჩუნოთ.

AI-ის საფრთხეები და შესაძლებლობები მაშინდელ საბჭოთა „პროგრესის“ დაპირებებს მაგონებს — მათაც თავისუფლებას გვართმევდნენ „ნათელი მომავლის“ სანაცვლოდ. მთავარია, ერი იყოს სულიერად ძლიერი, რომ უცხო ტექნოლოგია მონობის ახალ ფორმად არ იქცეს. დამოუკიდებლობა ამასაც ნიშნავს.

ეს ამბავი, რომ ძალაუფლება ერთ კაცს ეკუთვნის, ქვეყნის დაღუპვას მოუტანს. ქართველი ერი არ დაუშვებს თავისი სუვერენიტეტის შელახვას.