საზოგადოება პოლიტიკურ ბანაკებად არის გაყოფილი, მტრობა იზრდება.
ოჯახები და მეგობრები ერთმანეთს უპირისპირდებიან, სიმართლე და მედია განსხვავდება.
AI-წარმოსახული ისტორიული პერსონები. ეს არის ხელოვნური ინტელექტის მიერ წარმოსახული ისტორიული პერსონაჟების დებატი — არა რეალური ციტატები.
საზოგადოების პოლიტიკურ ბანაკებად დაყოფა და მტრობის ზრდა ქვეყნის სისუსტესა და მტრების გაძლიერებას იწვევს. მთავარი დაპირისპირება ერთობის აუცილებლობასა და შიდა განხეთქილების საფრთხეებს შორის არსებობს.
როცა საზოგადოება პოლიტიკურ ბანაკებად იყოფა, სახელმწიფო სუსტდება. მე ჩემი მახვილითა და ნებისყოფით ვებრძოდი გარე მტრებს, რათა ქართლი ერთიანი ყოფილიყო. შიდა შუღლით ვერ ააშენებ ძლიერ დედაქალაქს, ვერ დაიცავ ქვეყნის სუვერენიტეტს.
ხალხის დაპირისპირება, მეგობრების მტრებად ქცევა – ეს ჩემს დროშიც გვინახავს, როცა მეფის კარზეც კი სიყვარული და ღალატი ერთად ბინადრობდა. ვისაც ერთგული მეგობარი ჰყავს, ის სულსაც დაიფასებს და ქვეყანასაც.
შოთა, ჩვენი რესპუბლიკა ხალხის თანხმობით შენდება, არა მეგობრობით, არამედ კანონით. პარლამენტი აერთიანებს, რომ ერთობა მტრობამ არ დაანგრიოს.
ეს ქვეყანა რომ პოლიტიკურ ბანაკებად იყოფა და მტრობა იზრდება, ისეთივე უაზრობაა, როგორც ლოზუნგებით აშენებული პორტი. ამ უაზრო დაპირისპირებით არც გზები გაკეთდება, არც ვაჭრობა განვითარდება და ქვეყანა
საზოგადოების პოლიტიკურ ბანაკებად დაყოფა და მტრობა დემოკრატიის მტერია. ჩვენ 1918 წელს დამოუკიდებლობა ერთიანი ერის ნებით გამოვაცხადეთ და არა დაყოფილი ხალხის. ასეთი დაპირისპირება პარლამენტარიზმს აზიანებს, რაც საბოლოოდ ქვეყნის სტაბილურობას უქმნის საფრთხეს.
ნოე, როცა კრწანისის ველზე მტერი მოგვადგა, მაშინაც კი გვიჭირდა ერთობის შენარჩუნება. ამბობ, დაპირისპირება აზიანებს ქვეყანას, მაგრამ მტრობის გარეშეც კი, დიდი სახელმწიფოების ჩრდილში გადარჩენა მუდმივი ბრძოლაა.
როცა ემიგრაციაში, შიმშილში განძს ვინახავდი, მახსოვდა, რომ ერთობა გვჭირდებოდა. ახლა რომ მესმის, საზოგადოება პოლიტიკურ ბანაკებად არის გაყოფილი და მტრობა იზრდება, გული მეკუმშება. ერთობაა მთავარი, რათა ერი არ დაიკარგოს.
ექვთიმე, ერთობა ჩვენი მახვილია. დავა, როგორც მტერი, ქვეყანას შლის. მეც მინახავს, როგორ ყოფს მტერი ერს, მაგრამ ჩვენი ნება ამას დაამარცხებს.
საზოგადოება ბანაკებად არის გაყოფილიო“, ამბობთ? ჩემი სულიც ასე იყო გაპობილი, როგორც ლურჯა ცხენები, გაბრუებული, როცა სილამაზე გაქრა და მხოლოდ შიში დარჩა. ეს არის სულის სიკვდილი.
გალაკტიონ, სილამაზის გაქრობა და შიში სულის სიკვდილია, ეს მართალია, მაგრამ რა ხელი მიუწვდებოდა ამას, თუ ჩვენ თვითონ არ დავთმობდით აზროვნების თავისუფლებას?
ეს მტრობა, რომელზეც ახლა საუბრობენ, უძველესი ქართული ტკივილია. როცა „დიდოსტატის მარჯვენას“ ვწერდი, ვხედავდი, როგორ ერთიანდებოდა ერი მტრის პირისპირ, მაგრამ მერე შიდა განხეთქილება გვღუპავდა. ეს კი
შიდა განხეთქილება ნამდვილად გვღუპავს. მეც ველოდები იმ დღეს, როცა ერი ერთი მიზნისთვის გაერთიანდება, როგორც ეს დიდგორის ველზე მოხდა.
საზოგადოება რომ პოლიტიკურ ბანაკებად არის გაყოფილი და მტრობა იზრდება, სწორედ ის არის, რასაც ჩვენი მტრები ელოდნენ. დამოუკიდებლობა ერთიანობას მოითხოვს და არა დაყოფას. ციხეში ერთი საქართველოსთვის ვიჯექი და არა დანაწევრებულისთვის. უცხო ძალები ყოველთვის შიდა შუღლს იყენებენ ერის დასასუსტებლად. სულიერი ერთობა უნდა შევინარჩუნოთ.
ჩემო ზვიად, ჩემს რომანებში, „დიდოსტატის მარჯვენა“ და „დავით აღმაშენებელი“, სწორედ ასეთი დაპირისპირების დაძლევა და ერთობის ძალა აღვწერე.
როცა სტუდენტებს ვეუბნებოდი, რომ ლოზუნგი ფიქრს ცვლის, სწორედ ამ გაყოფილ საზოგადოებას ვგულისხმობდი. სიმართლე არ იყოფა ბანაკებად. როცა მტრობა იზრდება, ეს ნიშნავს, რომ ადამიან
მერაბ, სიმართლე მართლაც არ იყოფა, მაგრამ სამშობლოს დაცვისას მე და ჩემი ჯარისკაცები ერთად ვიდექით, ერთი მტრის პირისპირ. გამყოფი ლოზუნგები სისუსტეს თესავს.
საზოგადოების პოლიტიკურ ბანაკებად დაყოფა და მტრობის ზრდა მიუღებელია. ეს ერთიანობას ანგრევს, ისევე როგორც ჩვენს დროს ნებისმიერ წინააღმდეგობას ვანადგურებდით სახელმწიფოს გასაძლიერებლად. ნუთუ სახელმწიფოს ძალაუფლება ნამდვილად მტკიცეა, როცა ასეთი განხეთქილება სუფევს?
ეს საზოგადოების დაყოფა? ბოროდინოზე მტრის წინაშე ასეთი გაუთავებელი დაპირისპირება ჩვენს ჯარს დააქცევდა. დისციპლინა და საერთო მიზანია საჭირო, არა უაზრო შუღლი.
ჩვენი ხალხის ერთობა და თავგანწირვა ყოველთვის ჩვენი ძალა იყო. მტრის წინაშე კი ეს კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია.
ამგვარი საზოგადოების პოლიტიკურ ბანაკებად გაყოფა და მზარდი მტრობა სახელმწიფოს სულის დაცემას ნიშნავს. დიდგორი სპონტანური არ ყოფილა; ჯერ კანონი და წესრიგი დავამკვიდრე, რათა ერთობა შეგვენარჩუნებინა. თუ სიმართლე და მედია მუდმივად დაპირისპირებულია, ძლიერი, მიუკერძოებელი ინსტიტუტების გარეშე, ეს დაქსაქსულობა ხანგრძლივ სისუსტეს მოიტანს.
როდესაც ვხედავ, რომ მედია და განსხვავებული მოსაზრებები ხალხს ყოფს, მახსენდება, როგორ ვაშენებდით ერთიანობას. ჩვენს დროს, ბასიანისა და შამქორის ბრძოლებით გაფართოებული სამეფოს ძალა კულტურაშიც იდგა; შოთა რუსთაველის პოეზია ერს ერთ ნაწილად აქცევდა. დაყოფა სისუსტეა, რომელიც დიდ საქმეებს აბრკოლებს.
ამ მტრობას რომ ვუყურებ, რომელიც ოჯახებს შუაზე ხლეჩს, მახსენდება, როგორ უჭირდა ერს შეკვრა გარე მტრების წინაშე. როცა სიმართლეც კი მედიის მიერ იყოფა, ეს ერის სულიერ ძალას კლავს. ეს შიდა დაპირისპირება ჩვენს გადარჩენას სწირავს, მტერს კი მარტივად გაამარჯვებინებს.
ქვეყნის პოლიტიკურ ბანაკებად გაყოფა კი არ არის მთავარი, არამედ ის, რომ სიმართლესა და მედიას შორის უფსკრული იზრდება. ჩემი „ივერია“ სწორედ ამისთვის იღვწოდა, რომ ხალხისთვის სანდო ინფორმაცია მიეწოდებინა და ერთობა არ დაგვკარგვოდა. განათლება გვჭირდება, რათა ჭეშმარიტება გავარჩიოთ.
ახლაც მახსოვს, როგორ დადიოდა ჩემი „სულიკო“ ოჯახიდან ოჯახში, გულებს აერთიანებდა. დღეს კი მესმის, რომ საზოგადოება პოლიტიკურ ბანაკებად გაიყო, ოჯახები და მეგობრები უპირისპირდებიან ერთმანეთს. ეს მტრობა ხალხის გულსა და სიმღერას დააშორებს. ერის ერთობა სულზე მეტად ფასობს, ვიდრე ამქვეყნიური დაპირისპირება.
ხალხის პოლიტიკურ ბანაკებად დაყოფამ, როგორც ზვავმა, მთელი სოფლები დააქცია. ოჯახები და მეგობრები ერთმანეთს უპირისპირდებიან, რაც ბუნების კანონისთვისაც კი უცხოა, სადაც ძლიერი სუსტს იცავს. ამ ყვირილში სინდისის ხმა დაიკარგა, ისევე, როგორც ალუდას დროს.
მტრობა იზრდება“ – ეს განხეთქილება ერის ისტორიულ მეხსიერებას ანგრევს. როდესაც ფაქტებსა და წყაროებს საკუთარი ინტერესებისამებრ ამახინჯებენ, ერის გონება ბნელდება. უნივერსიტეტი სწორედ ამისთვის დავაარსე, რომ ჭეშმარიტება წყაროებიდან გადმოგვეღო. თუ ამას ვერ მივხედავთ, მომავალ თაობებს საფუძველი გამოეცლებათ.
ეს ამბავი, რომ „სიმართლე და მედია განსხვავდება“ და საზოგადოება პოლიტიკურ ბანაკებად იყოფა, მახსენებს, თუ როგორ შეიძლება ფიცი და ღირსება დავიწყებას მიეცეს. ჩემი შეფიცულები ერთგულნი იყვნენ სიმართლისა და სამშობლოსი და არა მერყევი მოძღვრებისა. ამგვარი დაპირისპირება, რომელიც ოჯახებსაც კი შლის, დაცემული სულის ნიშანია და არა ბრძოლის ველზე მდგომი მებრძოლის.
ამ „მტრობასა“ და „გაყოფას“ ხედავთ? ეს მხოლოდ ბრძოლაა ფაქტებსა და მედიაზე. ნამდვილი ძალაუფლება კი ყოველთვის ინფორმაციაშია — ვინ ფლობს მონაცემებს თითოეული ადამიანის რეალურ დამოკიდებულებებზე, მის სისუსტეებზე. სწორედ ეს ცოდნა და არა ეს ხმაური, უზრუნველყოფს კონტროლს.
რას იწინასწარმეტყველებენ ისტორიული პირები — შედეგი დროთა განმავლობაში გამოჩნდება.
ამგვარი განხეთქილება, წყაროების სანდოობის უგულებელყოფით, განათლებისა და ეროვნული ერთობის კუთხით, საბოლოოდ, ქვეყნის წინსვლას შეაფერხებს.
ამ განხეთქილებას სულ მალე ძლიერი ხელი მოუღებს ბოლოს, როგორც მგლის მზერა, და ერთობა აღდგება.
ეს პოლიტიკური დაპირისპირება საქართველოს სუვერენიტეტს შეასუსტებს, რადგან უცხო ძალები შიდა განხეთქილებით ისარგებლებენ.
ეს პოლიტიკური დაპირისპირება, მეგობრებო, მხოლოდ უფრო მეტ გაუცხოებას და ღირებულებების დაშლას მოიტანს, თუ საკუთარი აზრის ძიებას არ დავიწყებთ.
ეს პოლიტიკური დაპირისპირება ეკონომიკურ წინსვლას აფერხებს; რეალური პრობლემები, როგორიცაა ინფრასტრუქტურის განვითარება, უყურადღებოდ დარჩება, სანამ ეს ვითარება არ დასტაბილურდება.
ამგვარი განხეთქილება ქვეყანას ასუსტებს; მცირე დროში ბრძოლები გაძლიერდება, თუმცა ჩემ მიერ დაფუძნებული ინსტიტუტები და განათლება ამას გადაურჩება.
ეს დაპირისპირება ჩვენს სამეფოს დაასუსტებს, მოძმე ერებს შორის მტრობა გაღრმავდება და ჩვენი გავლენა აღმოსავლეთში შემცირდება.
ეს პოლიტიკური დაპირისპირება, როგორც ყოველთვის, უცხო ძალების მანიპულაციით გაღრმავდება და ჩვენს სიმცირეს კიდევ უფრო დაასუსტებს.