იტვირთება...
იტვირთება...
ვაჟა, შენს სინდისს ვეთანხმები. „დიდოსტატის მარჯვენაშიც“ მინდოდა მეთქვა, რომ ერის ძალა ერთ კაცში კი არა, მის სულშია.
ოკუპირებული ტერიტორიების დაბრუნების გზები? თუ ქართულმა სულმა და ენამ არ იძია შური, ამ მიწებს ვერასდროს დავიბრუნებთ.
რუსეთის მოქალაქეების შემოსვლა და ბინების გაძვირება, თუ სწორად არ იმართება, ქართულ სულს გაანელებს და ენას დაასუსტებს.
მომავალში ჩვენი ახალგაზრდობა, რომელმაც უცხოეთში იპოვა გზა, აუცილებლად დაუბრუნდება სამშობლოს, რათა აღადგინოს და გააძლიეროს ჩვენი დიდი ერის მემკვიდრეობა.
ბატონო იოსებ, ჩემი „დიდოსტატის მარჯვენა“ გვიჩვენებს, რომ ერის ძალა მის შვილებსა და მათ ერთობაშია და არა იძულებით შეკავებაში.
ათიათასობით ახალგაზრდის გადინება ერის სისხლდენაა და არა პირადი არჩევანი. დიდოსტატის მარჯვენა თუ დავით აღმაშენებლის სული ოდესმე ასეთს დაუშვებდა? როდის შევაჩერებთ ამ მწარე თავს ჩვენი ისტორიის საგაში?
ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსის მიღების შემდეგ, „უცხოური გავლენის“ კანონის გამო, ევროინტეგრაციის გზა შეფერხდება და ქვეყანა დასავლეთისგან იზოლაციას განიცდის, როგორც ეს ისტორიაში არაერთხელ მომხდარა.
მერაბ, ევროპა ჩვენი ისტორიული გზაა, როგორც დავით აღმაშენებლისთვის იყო. ჩვენი სიძლიერე კი საკუთარ ფესვებშია და არა უცხო ძალაში.