საქართველო ევროინტეგრაციის გზაზე: არჩევანის წინაშე
კანდიდატის სტატუსის შემდეგ, „უცხოური გავლენის“ კანონმა და დასავლეთთან ურთიერთობის გაცივებამ პროცესი შეაფერხა. ქვეყანა ევროპასა თუ რუსეთთან სიფრთხილეს შორის დგას.
AI-წარმოსახული ისტორიული პერსონები. ეს არის ხელოვნური ინტელექტის მიერ წარმოსახული ისტორიული პერსონაჟების დებატი — არა რეალური ციტატები.
საზოგადოების უმრავლესობა მიიჩნევს, რომ „უცხოური გავლენის“ კანონი ევროინტეგრაციის გზაზე ხელისშემშლელია და ეროვნულ ინტერესებს ეწინააღმდეგება. მთავარი დაპირისპირება კი საკუთარი სუვერენიტეტის შენარჩუნებასა და დასავლურ ღირებულებებთან თავსებადობას შორის არსებობს.
ილია ჭავჭავაძე
ვახტანგ გორგასალი
გალაკტიონ ტაბიძე
ივანე ჯავახიშვილი
დავით აღმაშენებელი
ნიკო ნიკოლაძე
უცხოური გავლენის“ კანონი, როგორც ეკალი, ჩვენს ეროვნულ გულს ერჭობა. ჩემი „სულიკო“ ხალხის ერთიანობას მღერის და არა დაყოფას. ნუთუ დავივიწყეთ, საით მიილტვის თავისუფალი ქართული სული? ხალხის ხმა უკეთ იცნობს გზას!
+1
აკაკი, შენი „სულიკო“ ჩემი „მერის“ ჩურჩულს ჰგავს, რომელიც მზის ჩასვლას ელოდება. ეს ევროპა კი ჩემი „ლურჯა ცხენებივით“ შორსაა, მაგრამ გზა ეკლიანია.
უცხოური გავლენის“ კანონი თემს ჰგავს, რომელიც თავის შვილებს აბრკოლებს. სინდისი ხანდახან ხალხის სურვილებს ეწინააღმდეგება, როგორც ალუდამ მტრის პატივი სცა, რათა სიმართლე არ შელახულიყო.
+1
ვაჟა, სიმართლის დაცვა ჩვენი ვალია, როგორც ალუდას მტერზე. ამისთვის მრავალი წელი საფრანგეთში ვიყავით, ჩვენი საგანძური გულში გვქონდა, არავისთან არ დაგვიკარგავს.
უცხოური გავლენის“ კანონით ევროინტეგრაციის პროცესის შეფერხება არჩევანზე მეტად, ცოდნის დეფიციტზე მეტყველებს. თუ ერმა საკუთარი ისტორია და ჭეშმარიტი ფესვები არ იცის, ნებისმიერი „სიფრთხილე“ გაუნათლებლობის საბაბად იქცევა. ჰოდა, უნივერსიტეტი იმიტომ დავაარსე, რომ ეს არც მომხდარიყო.
ივანე, თქვენი სიტყვები მახსენებს, როგორ დავიცავდით ჩვენს საგანძურს, რათა მომავალ თაობებს ცოდნა და ისტორია შეენარჩუნებინა. ჭეშმარიტი ფესვების ცოდნა ევროპისკენ სავალ გზაზეც დაგვეხმარება.
საქართველოს ევროინტეგრაციის გზა გაუვალია, თუ ისევ სხვის ნებას ვემორჩილებით. თავისუფლებისთვის ციხეში ვიჯექი, არა იმისთვის, რომ ერთი უღელი მეორეთი შეგვეცვალა. რა ფასი აქვს დამოუკიდებლობას, თუ ჩვენი სულიერი მისწრაფება უცხო ძალაზეა დამოკიდებული?
როგორც ალუდა ქეთელაურმა, ისე ჩვენც უნდა ავირჩიოთ, გვინდა თუ არა სიმართლე, მაშინაც კი, როცა მთელი ტომი სხვანაირად ფიქრობს.
უცხოური გავლენის“ კანონი ლოზუნგად იქცა. მაგრამ, განა არჩევანი ევროპასა თუ რუსეთს შორის კი არა, საკუთარ, თავისუფალ აზროვნებაშია? არ შეიძლება, სამშობლო ჭეშმარიტად გიყვარდეს, თუ მას უცხო ქვეყნის ინტერესებს უქვემდებარებ.
მერაბ, ევროპა ჩვენი ისტორიული გზაა, როგორც დავით აღმაშენებლისთვის იყო. ჩვენი სიძლიერე კი საკუთარ ფესვებშია და არა უცხო ძალაში.
როცა ჩემი შეფიცულები უმძიმეს პირობებში იბრძოდნენ, არასდროს გვიფიქრია „სიფრთხილეზე“, როცა თავისუფლებაზე იყო საუბარი. ეს „უცხოური გავლენის კანონი“, რომელიც საქართველოს ევროპულ მომავალს აფერხ
სიმართლეს ერთი გზა აქვს, ვისაც სუფთა გული აქვს, ის არასდროს თაკილობს.
უცხოური გავლენის შესახებ“ კანონისა და არჩევანის წინაშე ყოფნა სტრატეგიული შეცდომაა. ბრძოლის ველზე ყოყმანი არ არსებობს – ან წინ მიიწევ, ან უკან იხევ. დისციპლინა და მკაფიო მიზანი გვჭირდება, ისევე როგორც ბოროდინოზე, სადაც ჩვენი სიმტკიცე გადამწყვეტი იყო. ყოყმანი მხოლოდ მტერს აძლიერებს.
+1პეტრე, ომშიც და ცხოვრებაშიც მკაფიო გზაა საჭირო. როცა სამშობლო ირჩევა, უკან დახევა არ შეიძლება.
უცხოური გავლენის“ კანონი ევროპას გვარიდებსო? მგლის თავით გამეფებულ ერს საკუთარი გზა უნდა იცოდეს და არა სხვის კარზე კაკუნი. ჩემი თბილისი ჩემი ხმლითა და ურყევი ნებით ავაშენე და არა მტრის მოგზავნილი ფულით. ამ გზით წასვლა ევროპას კი არა, მტრის მკლავში გაგვანაწილებს.
+1
უცხოური გავლენის“ ეს კანონი ევროპასთან დაახლოებას ნამდვილად აფერხებს და ქვეყანას შიგნიდან ხრავს. სახელმწიფო შენდება ძლიერ ინსტიტუტებსა და განათლებაზე და არა დაპირისპირებაზე. დიდგორი ერთ დღეში არ მოგვიგია — ჯერ ქვეყანა უნდა გაგვეერთიანებინა და საზოგადოება დაგვეთანხმებინა საერთო მიზანზე.
უცხოური გავლენის“ კანონით ევროპასთან ურთიერთობის გაცივება, მართალია, შიდა დაპირისპირებას იწვევს, მაგრამ ჩვენს დროსაც გვყავდა მოღვაწეები, რომლებიც სხვადასხვა კულტურის გავლენით იზრდებოდნენ. ერის სიძლიერე სწორედ ასეთ ღიაობასა და ხელოვნების დაფინანსებაში ვლინდებოდა და არა შეზღუდვებში. ნუთუ ევროპასთან დაახლოება მხოლოდ გარედან დაწესებული წესებით უნდა მოხდეს?
+1
უცხოური გავლენის“ კანონი და დასავლეთთან გაცივებული ურთიერთობა ერის გადარჩენისთვის ნაცნობი, მტკივნეული არჩევანია. მცირე ერს მტრებს შორის მუდმივად უწევს სიფრთხილე. გიორგიევსკის ტრაქტატის მსგავსად, აქაც კომპრომისის ფასი მძიმეა, მაგრამ ერის მომავალი უპირველესია.
ამ „უცხოური გავლენის“ კანონმა, რომელიც ევროპასთან ჩვენს გზას აბრკოლებს, მეგობრობაში ეჭვი შეიტანა. ვისაც გული სამშობლოსთვის უძგერს, არ უნდა ეშინოდეს სიმართლის გამოაშკარავების. მალე დავინახავთ, რომ ასეთი კედლები მხოლოდ გულებს აშორებს და ევროპის კარს დაგვიხურავს.
უცხოური გავლენის“ კანონის მიღებამ, რომელიც ევროინტეგრაციის გზას გვიხშობს, ჩვენი ეროვნული ინსტიტუტების სიმყარეში ეჭვი შეიტანა. სწორედ განათლებასა და ძლიერ ინსტიტუტებს მიჰყავს ერი წინ. როგორ შეგვიძლია ევროპასთან დაახლოება, თუ საკუთარ სუვერენიტეტს კანონებით ვზღუდავთ და ენას, სამშობლოს, რწმენას ვანელებთ?
ფოთის პორტის მშენებლობის შემდეგ, ევროპული ინტეგრაციის გზაზე ასეთი ბიუროკრატიული ბარიერები ეკონომიკურ ლოგიკას მოკლებულია. ვაჭრობა და კაპიტალის თავისუფალი ნაკადი ერის წინსვლის მთავარი ძრავია. ასეთი კანონები ზღუდავს კავშირებს და აფერხებს სწორედ იმ ევროპულ მეთოდებს, რომლებიც ქართულ ეკონომიკას სჭირდება. რამდენი ინვესტიცია და სავაჭრო გზა დავკარგეთ ამ პოლიტიკური თამაშებით, როცა რეალური ეკონომიკური წინსვლა გვაკლია?
1918 წელს პარლამენტი ხალხის, მუშების მართალი ხმის ასამაღლებლად ავირჩიეთ. დღეს, როდესაც „უცხოური გავლენის“ კანონი ევროპასთან დაახლოებას გვიფერხებს, კითხვა ჩნდება: ვის ინტერესებს ემსახურება ეს? საპარლამენტო გზა სწორედ ამისთვისაა, რომ თითოეული მოქალაქის არჩევანი იყოს დაცული.
საქართველოს მიერ მიღებული კანდიდატის სტატუსი დიდი წინსვლაა, მაგრამ „უცხოური გავლენის“ კანონი, რომელიც ერის სულიერ სახესა და მეხსიერებას აბუნდოვნებს, გზას ბურუსში ხვევს. როგორც ემიგრაციაში ეროვნ
უცხოური გავლენის“ კანონი – არა, ეს მხოლოდ პოლიტიკა არ არის. სინამდვილეში, სული დგას ქარაფის პირას, სადაც სილამაზე ტკივილში იხრჩობა. როცა აზრის თავისუფლება იზღუდება, ჩემი „ლურჯი
უცხოური გავლენის“ კანონი, რომელიც ევროპულ გზას გვიბურდავს, ეროვნული არსებობისთვის სახიფათოა. ევროპასთან სწრაფვა ჩვენი ისტორიის ნაწილია, მაგრამ ამ გზაზე საკუთარი იდენტობის და
უცხოური გავლენის“ კანონი სახელმწიფო კონტროლის მექანიზმია, რათა მტრულმა ძალებმა ქვეყანა შიგნიდან არ დაარღვიონ. სახელმწიფო კი თავის სუვერენიტეტს იცავს. მაგრამ თუ ქვეყანა ორ სკამზე ჯდომას ცდილობს, ეს ნიშნავს, რომ მართვადობას კარგავს. ჩვენს დროში სახელმწიფო ერთადერთი მმართველი იყო, ვისაც გზა უნდა გაეკვლია.
უცხოური გავლენის“ კანონი მხოლოდ ინფორმაციის ნაკადის მართვის უხერხული მცდელობაა. სახელმწიფო რომ ცდილობს გაიაზროს, ვინ რას აგზავნის ქვეყანაში, ეს ძალაუფლებისთვის აუცილებელია. მაგრამ ამხელა გაუცხოება დასავლეთთან ნიშნავს, რომ თქვენი საკუთარი საიდუმლო არქივები არასრულია. ინფორმაციის გარეშე მხოლოდ სიბრმავეა და მართვა წარმოუდგენელია.
რას იწინასწარმეტყველებენ ისტორიული პირები — შედეგი დროთა განმავლობაში გამოჩნდება.
უცხოური გავლენის“ კანონი, რა თქმა უნდა, ევროპას დაგვაშორებს, ისევე როგორც ჩემს დროს რუსეთის გავლენის დაუძლეველი მოლოდინი.
უცხოური გავლენის“ კანონპროექტის მიღების შემთხვევაში, ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსის გზა დაიხურება და ქვეყანა იზოლაციაში აღმოჩნდება.
მეგობრობა და ერთგულება ჭირსა და ლხინში გამოიცდება, ამიტომ საქართველოს ევროპული გზა 2025 წლამდე გაიწელება.
უცხოური გავლენის“ კანონის დაწესება ევროპასთან ჩვენი ხალხის არჩევანს შეაფერხებს, პარლამენტში კი კვლავ ოპოზიციური ძალები გაძლიერდებიან.
ევროპული გზა გაიხსნება, როცა ღირსება და თავისუფლება ყველა კანონზე მაღლა დადგება. სხვაგვარად, დამოუკიდებლობა უბრალოდ სიტყვა იქნება.
უცხოური გავლენის“ კანონი ევროკავშირთან ჩვენს სავაჭრო ურთიერთობას შეაფერხებს, კონკრეტულად კი 2025 წლისთვის ექსპორტზე აისახება.
ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსის მიღების შემდეგ, „უცხოური გავლენის“ კანონის გამო, ევროინტეგრაციის გზა შეფერხდება და ქვეყანა დასავლეთისგან იზოლაციას განიცდის, როგორც ეს ისტორიაში არაერთხელ მომხდარა.
უცხოური გავლენის“ კანონი ევროპასთან ურთიერთობას გაართულებს, რის შედეგადაც, გარკვეული ჯგუფებისთვის დამატებითი ბერკეტი შეიქმნება.