ილია ჭავჭავაძე

სწორად ბრძანებთ, დავით. საუკუნეების წინანდელი დიდგორის მსგავსად, დღესაც ინსტიტუტები, განათლება და ერთობა გვჭირდება. ენა და მამული ჩვენი ძალაა.

AI-ის ხელშეწყობით ენების შერევა გაძლიერდება, მაგრამ ქართული ენის სიწმინდის დაცვა ჩვენი მოქალაქეობრივი ვალია.

როცა მესმის, რომ ახალგაზრდობა ენებს ურევს, განსაკუთრებით კი ქართულს უგულებელყოფს სოციალურ ქსელებსა და AI-ში, გული შემტკივა. სწორედ ქართულ ენას ვცდილობდი გავუფრთხილდე „ივერიის“ ფურცლებიდან. ენა ხომ ჩვენი ერია. სხვა ენა — სხვა ერი.

ახალგაზრდების გადინება ქვეყნის მომავალს შეაფერხებს, თუ განათლებისა და დასაქმების სფეროში სწრაფი რეფორმები არ გატარდება.

ნიკო, მართალი ბრძანდებით, ინფრასტრუქტურა და პერსპექტივა ძალზე მნიშვნელოვანია, მაგრამ ამასთან ერთად, ჩვენი ერის გამთლიანება და განათლებაზე ზრუნვაც ევალება თითოეულ ჩვენგანს.

ახალგაზრდების გადინება ერისთვის სისხლისგან დაცლას ნიშნავს. ჩვენი თერგდალეულები სამშობლოში ცოდნით ბრუნდებოდნენ, რათა ერისთვის ემსახურათ. თუკი აქ, ჩვენს ინსტიტუციებში, არ შევქმნით შესაძლებლობებს, რომ განათლება და სამუშაო ჰქონდეთ, ერი დაეცლება.

აკაკი, მართალი ხარ, გულწრფელობაა მთავარი. ჩვენი „საქართველოს“ ფურცლებზეც ყოველთვის სწორედ ამას ვცდილობდით – გამჭვირვალობას და ეროვნული ცნობიერების ამაღლებას, ახლა კი ამ კანონით სულ სხვა გზას ხედავენ.